Hamallıktan doktorluğa

DOKTOR Muhammet Bilici odasındaki duvarda bir sürü başarı ve teşekkür belgesi olan, sayısız eğitimden geçmiş, hastalarının hakkında sayfalarca övgü ve teşekkür dolu yorumlar yazdığı başarılı bir hekim.

Ancak Muhammet Bilici’yi bugünlere getiren ağzında gümüş kaşıkla doğmuş olması değil, 11 yaşından beri kasaplıktan televizyon tamirciliğine, elektrikçi çıraklığından hamallığa kadar sayısız işte çalışmış olması...HİKÂYESİNİ PAYLAŞTIGeçen günlerde sosyal medyada gezinirken bir video gördüm. “Hamallıktan doktorluğa” uzanan bir hikâyeyi anlatıyordu.

Dr.

Bilici, un çuvalları taşırken çekilmiş bir videoyu koymuş, altına da “Bir zamanlar hamallık yaparken hayalim doktor olmaktı.

Birlikte çalıştığım insanlar dalga geçti.

Bugüne ulaştıran Rabbime şükürler olsun” yazmıştı.  4 çocuklu bir ailenin tek oğlu olarak Gaziantep’te dünyaya gelen Dr.

Bilici; ilkokul, ortaokul ve liseyi Gaziantep’te okumuş.

Ancak beşinci sınıftan itibaren eskilerin tabiriyle biraz da “hayatı öğrenmek” için yazları çırak olarak çalışmaya gönderilmiş.Hikâyesini Hürriyet’e anlatan Bilici, “Ailemiz bizi, ‘Eti sizin kemiği bizim’ diyerek ustaların yanına verirdi” diyor.

İlk olarak 5’inci sınıf öğrencisiyken bir kasapta çalışmaya başlamış. “El becerilerim iyiydi.

Sonrasında çok da faydasını gördüm bunun.

Hatta cerrah olmayı düşünüyordum.

Sonra dahiliye uzmanı oldum” diyen Bilici, üniversiteyi kazanana kadar her yaz aralıksız çalışmış: BENİMLE DALGA GEÇİYORLARDI“Çok zayıf ve çelimsiz bir çocuktum.

Yaz aylarında 3 sene hamal olarak çalıştım.

Zor bir işti.

İyi bir öğrenciydim ama çok parlak değildim o zamana kadar.

Sonra kendi kendime dedim ki ‘Bu çok zor bir hayat.

Ders çalışmak hamallıktan daha kolay.’ Sonra tıp fakültesini kazanabilmek için çok sıkı ders çalıştım.

Orada çalışanlar benimle dalga geçiyordu.

Doktor olacağıma pek de inanmıyorlardı.

Tam 3 sene yazları o işi yaptım.

Sonra tıp fakültesini kazandım.

Mecburi hizmete gittim.

Uzun süre orada çalıştım.

O sırada evlendim. 2 çocuğum oldu. 3 yıl önce de eşim ve çocuklarla birlikte İstanbul’a taşındım.

Instagram’da hikâyeyi paylaştıktan sonra çok fazla yorum geldi.

O videoyu hamallık yaptığım yıllarda değil, geçen yıllarda tamamen eski günleri yâd etmek amacıyla çekmiştik.

Zaten o yıllarda cep telefonu kameraları yoktu.”