Haber Detayı
İtalya’nın gizli yemek kardeşlikleri
İtalya’da bazı yemekler sadece pişirilmiyor; korunuyor, kutsanıyor ve yeminlerle yaşatılıyor. Kadife cüppeler giyen, Orta Çağ ritüelleri uygulayan gizli gastronomi kardeşlikleri, yüzyıllık tarifleri modern dünyanın tehdidine karşı savunuyor.
İtalya genelinde yüzü aşkın gastronomi kardeşliği var.
Ortak amaçları, belirli bir yemeği, ürünü ya da üretim yöntemini olduğu haliyle geleceğe taşımak.
Kimi kurutulmuş biberi, kimi polentayı, kimi ise ülkenin en prestijli şarküteri ürünü olan culatelloyu koruyor.Bu yapılar kendilerini hafife almıyor.
Başkanlara “Büyük Üstat”, yöneticilere “Doge” deniyor.
Üyeler yemin ediyor, törenler düzenleniyor, Orta Çağ’dan kalma semboller kullanılıyor.
Hatta bazı kardeşliklerin başında gerçek soylular var.BALIKLA ŞÖVALYE İLAN EDİLMEKVicenza’daki tuzlu morina yahnisi kardeşliği, yeni üyelerini gerçek bir balıkla şövalye ilan ediyor.
Piemonte’de ravioli ve Gavi şarabı kardeşliğinde ise adaylar diz çöküyor, omuzlarına kılıç değdiriliyor.
Bu törenler teatral görünebilir ama savunulan tariflerin geçmişi de en az bu ritüeller kadar eski.Raviolinin bir türünün, 11. yüzyılda Cenova ile Po Ovası arasındaki ticaret yolunda bir handa icat edildiği anlatılıyor.
Baccalà’nın hikayesi ise bir deniz felaketiyle başlıyor.BaccalàBİR GEMİ KAZASIYLA BAŞLAYAN TARİF1431 yılında Venedikli tüccar Piero Querin’in gemisi Norveç açıklarında batıyor.
Hayatta kalanlar, aylarca kurutulmuş morina yiyen ada halkı tarafından kurtarılıyor.
Querin, bu kaya gibi sert balığı Venedik’e taşıyor.
Uzun süre saklanabilen, ucuz ve besleyici bu ürün, özellikle yoksul haneler için hayat kurtarıcı oluyor.Yüzyıllar içinde bu balık, Vicenza mutfağının simgesine dönüşüyor.
Ama bedeli ağır; üç gün suda bekletme, saatler süren yavaş pişirme… Modern hayatın temposuna pek uygun değil.Bugün bu kardeşlikler yalnızca geçmişi onurlandırmıyor; geleceği de kurtarmaya çalışıyor.
İklim krizi morina stoklarını azaltıyor.
Uzun fermantasyon ve kurutma gerektiren şarküteri ürünleri, endüstriyel üretimin baskısı altında.Emilia-Romagna’daki Culatello di Zibello kardeşliği, her yıl “En Yüce Culatello”yu seçiyor.
Et, küçük bir tokmakla dinleniyor, koklanıyor, dokunuluyor, tadılıyor.
Beş duyunun tamamı devrede.
Bir jüri üyesinin dediği gibi: “Kutsal kaseyi bulmak, kusursuz culatello bulmaktan daha kolay.”CİDDİYETİN İÇİNDE MİZAHTüm bu görkemin içinde güçlü bir mizah duygusu da var. “Yüce culatello” ifadesi, İtalyanca’da kulağa son derece komik geliyor.
Kardeşlikler kendilerini fazla ciddiye almıyor; ama savundukları şeyi çok ciddiye alıyorlar.Genç kuşakları ve yabancı üyeleri dahil etmek isteyenler de var.
Arkeoloji, müzik, sinema gibi alanlarla gastronomiyi yan yana getiren yeni etkinlikler planlanıyor.Sonuçta bu yapılar, aynı zamanda birer sosyal kulüp.
Ve belki de en güçlü silahları şu; bir yemeği korumayı, iyi bir bahaneye dönüştürüyorlar.Odatv.com
