Kıyamet Buzulu için çılgın proje: Okyanus tabanına 80 kilometrelik perde

Antarktika'nın dondurucu derinliklerinde, bilim dünyasının uykularını kaçıran devasa bir kütle var: Thwaites Buzulu...

Florida eyaleti kadar bir alanı kaplayan ve halk arasında "Kıyamet Buzulu" olarak da bilinen bu dev yapı, küresel bir felaketin pimini çekmek üzere.Eğer bu buz kütlesi tamamen çökerse, deniz seviyelerini tek başına 65 santimetre yükseltecek kadar suyu okyanuslara boşaltabilir.

Bu durum sadece kıyı şehirlerinin haritadan silinmesi değil, milyonlarca insanın evsiz kalması anlamına geliyor.

Ancak bilim insanları, bu felaketi durdurmak için daha önce benzeri görülmemiş, adeta bilim kurgu filmlerinden fırlamış bir plan üzerinde çalışıyor: Okyanus tabanına devasa bir perde germek.Thwaites Buzulu'nun en büyük düşmanı aslında tepesindeki güneş değil, ayaklarının altındaki sıcak su akıntıları.

Isınan okyanus suları buzulun temeline sızıyor ve dev kütleyi içten içe kemirerek anakaradan koparıyor.

İşte "Deniz Tabanı Perdesi Projesi" tam bu noktada devreye giriyor.

Planlanan yapının ölçeği ise nefes kesici; perdenin yaklaşık 80 kilometre uzunluğa ve 150 metre yüksekliğe ulaşması hedefleniyor.

Denizin 650 metre derinliğine yerleştirilecek bu bariyer, sıcak suyun buzula ulaşmasını engelleyen dev bir kalkan görevi görecek.Milyarlarca dolarlık su altı mühendisliğiProjenin yürütücülerinden Marianne Hagen, bu devasa müdahalenin yüksek maliyetli olduğunu kabul ediyor.

Ancak milyarlarca dolarlık bu yatırım, kıyı şehirlerinde yaşanacak trilyonlarca dolarlık hasarın yanında oldukça makul bir seçenek olarak duruyor.

Mühendisler, sert ve yıkılmaz bir duvar inşa etmek yerine akıntılara uyum sağlayan esnek yapılar üzerinde yoğunlaşıyor.

Şu an Norveç fiyortlarında küçük ölçekli testleri süren proje, yapay bir engelin ekosisteme etkilerini ölçmek adına doğal bir laboratuvar niteliğinde.

Hagen, Antarktika’nın sert koşullarına gitmeden önce sistemin verimliliğini daha sakin sularda kanıtlamayı hedefliyor.Teknik zorluklar bir yana, bu hamle ciddi bir jeopolitik krizi de beraberinde getirebilir.

Antarktika hiçbir ülkeye ait değil ve uluslararası anlaşmalarla korunuyor.

Bölgeye yapılacak bu denli büyük bir müdahale, kıtayı bir çatışma alanına çevirme riski taşıyor.

Uzmanlar, bu tarz radikal mühendislik çözümlerinin fosil yakıt kullanımını sürdürmek için bir bahane olmaması gerektiği konusunda hemfikir.

Emisyonları azaltmak hala birincil öncelik olsa da, küresel ısınmanın hızı bu fantastik projeleri artık tek çare haline getirmesi an meselesi...