Bir köyün açlıkla imtihanından doğan 50 servislik sofra

Şöyle bir sofra hayal edin!

Saat gece 23.00’ü geçmiş.

Kızarmış hamur toplarının tavuk suyunda yüzdüğü pasta bignè masadan kalkıyor.

Bu, gecenin 22. tabağı.

Önünüzde halen 28 servis var.

Masada 42 kişisiniz ve kimse kalkmayı düşünmüyor.

Çünkü bu sıradan bir İtalyan akşam yemeği değil.

Bu, panarda.Her yıl şubat ayının ilk günlerinde, Orta İtalya’daki Abruzzo bölgesinin küçük dağ köyü Villavallelonga’da düzenlenen bu geleneksel şölen, Aziz Anthony Abate onuruna yapılıyor. 50 tabaklık bir kutlama yemeği.

Hepsi yenmek zorunda.

Yememek konusunda mazeret bu sofrada asla kabul edilmiyor.

Panarda, 50 yemekten oluşan sofrasıyla bir köy ritüelinin doruk noktası.

Dar taş sokaklar kutlama sırasında havai fişek sesleriyle yankılanır.

Sokaklarda akordeonlar çalar, hiç durmamacasına.

Dev kazanlarda kaynayan baklalar, şarap eşliğinde paylaşılır.Kutlama gecesi, meydanda makarnalar dağıtılırken aylar boyunca hazırlanan “pupazze” adı verilen dev kuklalar yakılır.

Kışın karanlığını ateşle uğurlamak adına.Köyde yaşayanlar için bu hafta, Noel’den daha önemlidir.

Panarda’nın yazılı kayıtları 1657 yılına kadar uzanıyor.

Kökeni iki efsaneye dayanıyor.

Bir anlatıya göre yerel toprak sahipleri, Şeytan’la yaptıkları anlaşmadan kurtulmak için Aziz Anthony’ye adak adıyor; eğer kurtulurlarsa köye büyük bir ziyafet verecekler.Bir diğer efsane ise kurt tarafından kaçırılan bir çocuğun mucizevi kurtuluşunu anlatıyor.

Şükran göstergesi olarak köy halkına bakla ve ekmek dağıtılıyor.50 TABAĞIN ANLAMIMenü evden eve değişiyor ama bazı yemekler kesinlikle değişmiyor.

Şarküteri, peynir ve zeytin tabakları, bakla, pasta bignè, maccheroni di Sant’Antonio (kuzu ragulu el yapımı makarna), kuzu pirzolalar, tatlılar, kurabiyeler, gentian likörü kesinlikle sofrada yer alanlar.

Peki neden 50 tabak?Kesin bir cevap yok.

Ama tarihsel bağlam açık.

Bu dağ köyünde yoksulluk ve açlık sıradandı.

Yılda bir kez bolluk göstermek, kötülüğü uzaklaştırmanın bir yolu olarak görülüyordu. “Yeterince var” diyebilmenin sembolüydü.

Ancak en önemli kural, masadaki her şeyin mutlaka yenilecek olması.Çünkü yiyeceğe müthiş büyük bir saygı var.

Günlerdir yemek hazırlayanlara, köye ve geleneğe saygı.Panarda’da herkes aynı sırayla, aynı hızda sofrada yemeğini yer.

Ev sahibi miras yoluyla belirlenir; gönüllü olunmaz, devralınır.Bazı evlerde 40 tabakta kalınır, bazı evlerde 60’ı aşar.

Ama prensip değişmez: Kimse dışarıda kalmamalı.Abruzzo dağlarının içinde yer alan köy, Abruzzo, Lazio and Molise National Park sınırları içinde.

Kurtlar ve boz ayılarla ünlü bu coğrafya nefes kesici ama zor.

Tarihi merkezdeki evlerin yarısından fazlası boş.

Gençler Roma’ya ya da Kuzey Amerika’ya göç ediyor.

Ancak panarda onları her yıl köylerine geri çağırıyor.Hatta gelenek Atlantik’i aşmış durumda.

Philadelphia’da Abruzzolu göçmenlerin düzenlediği panarda geceleri, köyün ritüelini yaşatıyor.Odatv.com