İtinayla köpek gezdirilir

Kanada’da 8 milyon evcil köpek günde iki kez dışarı çıkarılıp hacet görmeyi bekliyor. “Evcil” sıfatı kullanılmasa da olur, Kanada’da sokak köpeği yok.

Vakta ki zincirden boşanıp firar etmiş olmasın!

İstatistiklere göre 42 milyonluk nüfusuna oranla 8 milyon köpekten kişi başına 0.19’u düşüyor!

İstatistik komedisi; birine köpeğin kuyruğu ötekisine kulağı kalıyor.

Pandemide yalnızlığa iyi gelir diye herkes kediköpeğe merak salmıştı.

Sonra ofislere dönülünce köpek gezdirmesi ricayla komşunun meraklı evladına yüklenen iş olmaktan çıkıp profesyonelleşti.

Şimdi “İtinayla köpek gezdirilir” ilanları var.

Ayrıca kârlı iş, gezdirilecek yer ve süreye göre Kanada parasıyla 25-30 dolara kadar saat ücreti.

Önceleri üniversite, lise talebesinin üstlendiği gezdiricilik tam zamanlı olunca yıllık geliri 80 bin dolara kadar ulaşan mesleğe dönüştü.

SEKTÖRÜN BÜYÜKLÜĞÜ Kayıt dışı ekonomiyi kayda kuyda bağlamak için vergi müfettişlerini de sokağa çıkaracaklar ama henüz mevzuat müsait değil.

Ülkede 4 bin 700 kayıtlı işletme veterinerlere bağlı çalışıyor.

Sektör bu yıl yüzde 175 büyümüş.

Tek köpek gezdirmesi kolay ama sürümden kazanmak için 6-7 köpeği birden hacete çıkarmak müşkül!

Bunların zaptı ayrı mesele, arkasında poşetle gezip sokak temizlemesi ayrı maharet.

Toronto dahil pek çok kentte “ticari köpek gezdirme izni” gerekiyor.

Belge almak için hayvan ve insana ilk yardım sertifikası sahibi olmalı!

Sorumluluk sigortası da olacak; yılda 2 milyon dolara yaklaşan bir poliçeye imza atmayı, yıllık 400 dolar ödentiyi gerektiriyor.

Belediye park izni alması da ayrıca masraf, neyse ki bunlar yıl sonu vergiden düşülecek.

Kediyle işiniz kolay, koyarsın mamasını kumunu, evde eşelensin dursun, canı sıkılınca koltukları tırmalayıp delik deşik etsin, lakin köpekler öyle mi!

Dışkısına plastik torba dayanmıyor, hesap şaşırtıcı: Yılda yaklaşık 6 milyar adet torba harcanıyor, buysa plastiğine göre ortalama 2 gram hesabıyla 12 bin ton eder.

Bunlar çöpe atılsa da sonuçta çevre kirlenmesini dikkate almalı.

Toplam atık 1 milyon tonu geçmekte; maşallahları var!

Oyuncağı, tasması, kuaförü, veterineri, yemesi içmesi derken köpeksel yıllık maliyet 7 milyar dolar; bir de gezdirme ücreti...

Kamusal alana çıkan köpeğe ait hukuksal durum da tartışmalı.

Evcil uslu çocuklardır ama belli olmaz, köpektir nihayetinde, hani çevreye, bilhassa insana zarar verirse sorumlu kim?

O sırada işinde gücünde olan sahibi mi yoksa zinciri tutan mı?

Gezdirenler biz köpek terbiyecisi değiliz, sahibi sorumlu diyor; köpek sahipleri itirazda.

Sendikalaşıp örgütlü-toplusözleşmeli olalım diyen köpek gezdirenler de var.

Olursa; Kanada Köpek Gezdirenler Sendikası.

Sendikalaşmak emekçinin hakkı!

Hele bir düzine köpeği dolaşmaya çıkarmak Moda Çayırı’nda keyif gezintisine benzemiyor.

Kas gücü, köpek dilinden anlamak ve çevreye dikkat gerekir.

YİNE METALAŞMA Vancouver kentinde “dog walker” olan Kathryn McGregor artık usanmış durumda.

Geçenlerde TV’de sokak röportajında içini döküyor.

Köpek sevmekle ilgisi yok bu işin diyor: “Bir süre sonra köpek de metalaşıyor, üretim sürecindeki nesneye dönüşüyor.” Marx’tan alıntı yapıyor sanki: “1844 El Yazmaları”nda işçinin üretim sürecine ve üretilen nesneye yabancılaşma teorisini anlatır gibi.

Yağmur, rüzgâr, kar ve soğukta, sokaklarda ani sürprizlerde debeleniyorlar.

Yürürken uslu köpeklerin değişik yönlere hareketiyle oluşan fiziksel moment ile pat diye düşüp sürüklenmek de var.

Kathryn’in sözünü ettiği bir ayrıntı çok çarpıcı: Bu işi yaparken tasma tutmayı değil, herkesi sakinleştirmeyi öğreniyorsunuz.

Ayrıca çevreye köpeklere sahip olduğunuza dair güven vermelisiniz.

Zor iş çünkü her köpek farklı, köpek sahibi de farklı.

Biri hırçın, biri ürkek, biri aşırı heyecanlı, birinin geçmişinde travma var, diğerinde yalnızca şımarıklık.