Huzurevine yerleşen emekli öğretmen, üretkenliğini sanatla sürdürüyor

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı 75.

Yıl Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi sakinlerinden Nergiz Öziş, emekliliğinin ardından yerleştiği huzurevinde, seramik ve resim öğrenerek hem üretkenliğini sürdürüyor hem de sosyal yaşamını renklendiriyor.Konya'nın Beyşehir ilçesinde doğan 68 yaşındaki Türk dili ve edebiyatı öğretmeni Öziş, 20 yıl görev yaptıktan sonra Ankara'da emekli oldu.Emekliliğinin ardından bir süre kitap yazan iki çocuk annesi Öziş, evde fazla zaman geçirmekten sıkıldığı için kendini yakın hissedeceği insanlarla bir arada olabileceği ortam aradı.Öziş, aradığı ortamı, yaklaşık 5 yıl önce Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı 75.

Yıl Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde buldu.Burada seramik ve resim alanlarında eğitimler almaya başlayan Öziş, üretmeye devam ederek, sosyal ve entelektüel açıdan aktif bir yaşam sürmeye başladı.Nergiz Öziş, AA muhabirine yaptığı açıklamada, huzurevine yerleştikten sonra hayatının daha fazla renklendiğini söyledi.Sağlık durumları gibi yaşlılığa bağlı problemlerinin, kendisi gibi olan kişiler tarafından daha iyi anlaşıldığını belirten Öziş, "Evdeyken anlamıyorlardı.

Yürümekte zorluk çekiyorsam arkadaşım da yürümekte zorluk çekiyor, o destek oluyor bana.

Sohbetlerimiz çok özel.

Burada entelektüel seviyesi çok yüksek insanlar var.

Sohbetlere başladığımızda tarihten başlıyoruz, sosyolojiden çıkıyoruz.

İnanılmaz derecede okuyan insanlar var.

Onlar da beni motive ediyor." ifadelerini kullandı."Buraya iniyorum ve dünyayı unutuyorum"Eskiden beri seramik yapma isteği olduğunu anlatan Öziş, şöyle devam etti:"Evden çıkıp bir seramik atölyesine gitmek çok problemdi.

Oysa şimdi sadece asansörde iki kat iniyorum ve atölyedeyim.

Üstelik öğretmenim var.

Bilmediğim şeyleri anlatıyor.

Seramiği burada öğrendim tamamen. 3 yıldır yapıyorum ve istediğim gibi çalışıyorum.

İşim bittiği zaman sadece elimi yıkayıp odaya çıkıyorum.

Bu, çok büyük bir konfor benim açımdan.

Seramiğin yanı sıra resmi öğrendim.

Daha önceden bildiğim diğer işlere devam ettim.

Boncuk tablolarıma da devam ettim burada bir süre.

Bir 70-80 kilo çamur işledim.

Epey bir ürün ediyor."Öziş, her yıl 18 Mart'ta merkezde sergi açtıklarını, satış da yapabildiklerini ancak çoğunlukla eserlerini hediye etmeyi seçtiğini söyledi.Zamanının büyük kısmını atölyede geçirdiğini belirten Öziş, "Kahvaltıdan sonra buraya iniyorum ve dünyayı unutuyorum.

Arkadaşlarım oluyor, sohbet ediyoruz.

Kurumun kütüphanesini yeniledik, çok büyük bir emek vererek.

Orayla çalışıyorum.

Bazen konserler oluyor, onlara katılıyorum." dedi."Bir şeyler üretebiliyorsanız çoğalırsınız"Öziş, merkezde resim, el sanatları ve seramik çalışmaları yapılan 3 atölye bulunduğunu ifade ederek, "Yani atölye hayat veriyor bize.

Farklı çalışmalar yapabiliyorum burada.

Ben evde bu seramiği nasıl açabilirim ki, mümkün değil." diye konuştu.Emeklilikten sonra bir şeyler yapmadan oturmanın insanı tüketen bir tercih olduğunu dile getiren Öziş, şunları kaydetti:"Oysa bir şeyler üretebiliyorsanız o zaman siz de çoğalırsınız.

Burada bir arkadaşım var mesela, çok güzel dans ediyor. 70 yaşında insana bunu yakıştıramazsınız ama hayır, o keyif alıyor ve dans ediyor.

Bir başka arkadaşım 85 yaşından sonra resim yapmayı tercih etti.

Yeni bir şeyler yapmak lazım.

Her gün farklı bir şey yapmak, farklı üretmek, yeni bir şey keşfetmek lazım."