ABD, 2003’de Kitle İmha Silahı Yalanıyla Irak’ı Yaktı Yıktı: Ardından ''YOKMUŞ'' Dedi

Ortadoğu, tarih boyunca küresel güçlerin çıkar sahası olmuştur; ancak 21. yüzyıl, bu müdahalelerin boyutunu ve kapsamını dramatik biçimde artırmıştır. 2003 yılında (ABD), Irak’ta uyguladığı senaryoyla dünya tarihine kara bir sayfa ekledi. “Irak’ta kitle imha silahı var” senaryosuyla başlatılan saldırı, sadece bir ülkenin değil, tüm bölgenin kaderini değiştirdi.

Masum sivillerin katledildiği, ibadet yerlerinin vurulduğu, altyapının yok edildiği ve hapishanelerde suçsuz insanların işkenceye maruz bırakıldığı bu dönemde, Ebu Garib Cezaevi’nde 12-13 yaşlarındaki çocukların da işkence gördüğüne dair kanıtlar uluslararası kamuoyuna yansıdı.Irak Yerle Bir Edildikten Sonra Dönemin ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell; “Irak’ta Kitle İmha Silahı Yokmuş!” dediSavaşın hemen ardından, ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell’ın itirafıyla, Irak’ta kitle imha silahlarının bulunmadığı ortaya çıktı.

Bu durum, sadece ABD’nin tarih sahnesindeki itibarını zedelemekle kalmadı, aynı zamanda savaşın asıl amacının Büyük Ortadoğu Projesi ve petrol kaynaklarını kontrol etmek olduğu gerçeğini de net biçimde ortaya koydu.

Irak’ta yaşanan bu trajedi, bölgedeki istikrarı bozmakla kalmadı; aynı zamanda masum halkın haklarını hiçe sayan bir güç politikası olarak hafızalara kazındı.Irak Senaryosu İran’da oynanıyorBugün ise benzer bir senaryo İran’da sahnelenmektedir.

ABD ve İsrail, “İran’da kitle imha silahları var” senaryosuyla İran’a yönelik saldırılarını başlatmıştır.

Ancak fark, bu kez karşılarında bir milletin, güçlü bir devletin ve organize bir direniş mekanizmasının olmasıdır.

Irak gibi kolay lokma bir hedef söz konusu değildir.

İran, bölgedeki stratejik duruşunu anında ortaya koymuş, sadece kendi sınırlarını değil, bölgedeki Amerikan ve İsrail üslerini de hedef alarak güçlü bir karşılık vermiştir.

Bu, Ortadoğu dengeleri açısından kritik bir mesajdır: İran kolay pes etmeyecek, bölgede direnişini kararlı bir şekilde sürdürecektir.Irak’ta uygulanan senaryonun tekrarlanması, ABD ve İsrail açısından önemli bir ders niteliği taşımaktadır. 2003’te Irak’ı parçalamak için kullanılan gerekçeler bugün İran’a karşı tekrar edilmektedir.

Ancak İran’ın duruşu, bölgedeki ülkeler için bir uyarı niteliğindedir: Eğer bir milletin direnci kırılmadan müdahale edilirse, hedeflenen yalnızca o ülke değil, bölgesel istikrar da tehdit altında kalır.

İran, İsrail ve ABD’nin saldırılarına karşı attığı adımlarla, yalnızca kendi egemenliğini korumakla kalmamış, bölgedeki güç dengelerini de yeniden şekillendirmiştir.Bölgede yaşanan bu gelişmeler, sadece askeri bir mücadele olarak değerlendirilmemelidir.

ABD ve İsrail’in İran’a saldırıları, diplomasi, enerji güvenliği ve bölgesel güç dengeleri açısından ciddi sonuçlar doğurmaktadır.

ABD, Irak’ta olduğu gibi yine tek taraflı bir politika yürütmekte, uluslararası hukuku hiçe saymakta ve kendi stratejik hedeflerini önceliklendirmektedir.

Bu yaklaşım, bölge ülkelerini bir araya gelmeye ve ortak refleks geliştirmeye zorlamaktadır.

İran’ın direnci, sadece kendi güvenliği açısından değil, bölgesel dayanışma ve istikrar için de bir örnek teşkil etmektedir.Irak örneği, ABD’nin müdahalelerinin sonuçlarını anlamak için önemli bir referans noktasıdır.

Irak’ta yaşanan insani dram, altyapı yıkımı ve işkenceler, küresel kamuoyunda ciddi tepkiler yaratmış, ABD’nin “demokrasi ihraç etme” iddialarını çürütmüştür.

Bugün İran karşısında da benzer bir senaryo yaşanmakta, ancak İran’ın direnci ve askeri kapasitesi, bölgedeki diğer ülkeler için bir uyarı niteliği taşımaktadır.

Eğer Ortadoğu ülkeleri, ABD ve İsrail’in müdahalelerini ortak bir stratejiyle karşılamazsa, tarih tekerrür edebilir; ancak bu kez bedel çok daha ağır olabilir.İran’ın güçlü direnişi, İsrail’in yalnızca askeri kapasitesine dayanan stratejilerinin sınırlılığını ortaya koymaktadır.

Bölge ülkeleri, ABD ve İsrail’in stratejik hesaplarını doğru analiz etmedikçe, kendi egemenliklerini korumakta zorlanacaktır.

İran’ın füze saldırıları ve net tavırları, sadece İsrail’i değil, bölgeyi de gözlemleyen tüm aktörleri etkilemiştir.

Bu durum, Ortadoğu’da güç dengelerinin yeniden tanımlanmasını zorunlu kılmaktadır.

ABD ve İsrail, bölge ülkelerinin ortak refleksini görmezden gelerek hareket edemez.

Eğer bölge ülkeleri birleşmez ve ABD’yi bölgelerinden uzaklaştırmazsa, İsrail ve ABD’nin hedefleri gerçekleştirilmeye devam edilecektir.Ortadoğu’nun bugünkü durumu, bölge ülkeleri açısından bir uyarı niteliği taşımaktadır.

Irak’ta yaşanan trajedinin tekrarlanmaması için, bölge ülkeleri ortak hareket etmeli, direnişi desteklemeli ve ABD-İsrail ekseninin tek taraflı müdahalelerini engellemelidir.

İran, sadece kendi güvenliği için değil, bölgedeki istikrar için de kritik bir rol oynamaktadır.

ABD ve İsrail’in saldırıları, bölgeyi yalnızca askeri bir kaosa sürüklemekle kalmamakta, aynı zamanda diplomatik ilişkileri ve ekonomik dengeleri de sarsmaktadır.

Bu nedenle, bölge ülkeleri, İran’ın direnişini anlamalı ve buna uygun politikalar geliştirmelidir.Irak’taki örnek, bir ders niteliğindedir: Uluslararası hukuk ihlal edildiğinde, insani krizler ve uzun vadeli istikrarsızlık kaçınılmazdır.

Bugün İran’ın duruşu, bölgedeki diğer ülkeler için stratejik bir model oluşturuyor.

ABD ve İsrail’in hedefleri, yalnızca saldırdıkları ülkeyle sınırlı kalmayacak, eğer karşılık verilmezse tüm bölgeyi etkileyecektir.

Bu nedenle bölge ülkeleri, kendi güvenliklerini ve ulusal çıkarlarını korumak için ortak refleks geliştirmelidir.Sonuç olarak, ABD ve İsrail’in Ortadoğu politikaları, Irak’tan İran’a aynı senaryonun tekrarlandığını göstermektedir.

Ancak İran, Irak gibi bir hedef değildir.

Güçlü direnci, net tavrı ve stratejik kapasitesi ile bölgedeki dengeleri korumakta ve ABD-İsrail eksenine karşı bir denge unsuru oluşturmaktadır.

Ortadoğu ülkeleri, bu durumu doğru okumadıkça, ABD ve İsrail’in müdahaleleri devam edecektir.

Irak’ın yaşadığı trajediden ders almak, bölgenin geleceğini belirleyecek kritik bir adımdır.

İran’ın kararlı duruşu, sadece kendi egemenliğini değil, bölgenin istikrarını da koruma potansiyeline sahiptir.

Bu nedenle, Ortadoğu ülkeleri bir araya gelmeli, bölgesel dayanışmayı güçlendirmeli ve ABD-İsrail müdahalelerine karşı stratejik bir duruş sergilemelidir.