Haber Detayı
Dünyanın havlayan tek kedisi: İşte kum kedilerinin şaşırtıcı yaşamı
Issız çöl gecelerinde yankılanan o garip sesin kaynağı bir köpek ya da fok balığı değil, avucunuza sığacak kadar küçük bir kedi. Kum kedisi, kilometrelerce ötedeki eşine sesini duyurabilmek için neden miyavlamak yerine havlamayı tercih ediyor? İşte bu gizemli çağrının arkasındaki sır.
Uçsuz bucaksız kum tepelerinin arasında, aslan ve kaplan gibi dev akrabalarının gölgesinde kalmış gizemli bir kahraman yaşıyor.
Bilimsel adıyla Felis margarita, yani kum kedisi, kedi ailesinin en küçük ama hayatta kalma becerisi en yüksek üyelerinden biri.Sadece bir ev kedisi boyutlarında olmasına rağmen dünyanın en acımasız coğrafyalarında yaşamını sürdüren bu canlı, doğanın gerçek bir mühendislik harikası olarak dikkat çekiyor.
Yaklaşık 1 ila 3 kilogram arasındaki ağırlığıyla çölün "hayaleti" olarak anılmayı sonuna kadar hak ediyor.Kum kedilerini diğer tüm türlerden ayıran en temel fark, hayatlarının tamamını çölde geçiren tek kedi türü olmaları.
Fas’tan Arap Yarımadası’na, oradan Orta Asya’nın kurak düzlüklerine kadar geniş bir alana dağılmış durumdalar.
Patilerinin altını tamamen kaplayan uzun ve sık tüyler, onları adeta bir "kar ayakkabısı" gibi kızgın kumun yakıcı etkisinden koruyor.
Bu tüyler sayesinde kuma batmadan hızla hareket eden minik avcılar, arkalarında neredeyse hiç iz bırakmıyor.
Bu durum, bilim insanlarının onları takip etmesini ve sayılarını tam olarak saptamasını oldukça zorlaştırıyor.Gecelerin cesur ve keskin duyulu savaşçısıGündüzleri çölün kavurucu sıcağından korunmak için kendi kazdıkları serin yeraltı yuvalarında dinlenen kum kedileri, asıl hünerlerini gece karanlığında sergiliyor.
Kumun altında hareket eden en küçük kemirgenin sesini bile devasa kulakları sayesinde kolayca duyuyorlar.
Av yelpazeleri sadece farelerle sınırlı değil; bazen kendilerinden beklenmeyecek bir cesaretle zehirli kum engereklerini bile avlıyorlar.
Hatta fazla gelen avlarını daha sonra yemek üzere kumun altına gömüp sakladıkları da sıkça rastlanan bir davranış.Genellikle yalnız bir yaşam süren bu kediler, üreme dönemi geldiğinde birbirlerini bulmak için oldukça ilginç bir yönteme başvuruyor.
Issız çöl gecelerinde yankılanan ve daha çok bir köpeğin ya da fok balığının havlamasını andıran yüksek sesli çağrılar yapıyorlar.
Bu güçlü sesler gelişmiş işitme duyularıyla birleşince, kilometrelerce ötedeki bir eşi bulmak çocuk oyuncağı haline geliyor.
Enerjilerini idareli kullanma konusunda usta olan kum kedileri, her sabah güneş yükselmeden sığınaklarına geri dönerek bir sonraki gece operasyonu için güç topluyor.
