Felaket bir gece

Önce bir klişe ile başlayalım...

Ancak samimi bir şekilde, tüm kalbimle yazıyorum bu cümleyi: Teşekkürler Galatasaray.

Bu sezon bizlere yaşattığı heyecan ve gurur için.

Dün gecenin sonu başka olabilir miydi?

Kesinlikle olabilirdi ancak bu kadar felaket bir senaryodan zafer çıkması da mümkün değildi.

Önce saha içinden başlayalım.

Genelde teknik adamların 11 tercihlerini çok fazla eleştirmem ancak Okan Buruk'un Sallai kararı her anlamda çok kötüydü. 6 tane atlet futbolcunun yanına bir de Sallai'yi ekleyince Galatasaray adeta kafası kopuk tavuk gibi kaldı sahada.

Herkes koştu, mücadele etti ama ortada ne akıl vardı ne de organizasyon.

Maç öncesi defalarda söyledim, yazdım çizdim.

Galatasaray'ın savunma üzerinden bir oyun planlaması imkansız.

Hem oyuncu profilleri buna uygun değil hem de böyle bir oyun pratiği yok.

Yapılması gereken tek şey çıkıp cesurca, sonunu düşünmeden kendi oyununu oynamaktı.

Güvenlikli oyun, riski az oyun falan filan...

Ne değişti?

Cesur olsan da kaybederdin belki ama oynayarak, başı dik ayrılırdın Anfield'tan...

Bir de Osimhen'in sakatlığı ve oyundan çıkmayı reddedip takımı 10 kişi oynatması.

Bu kadar olumsuzluk içinden olumlu bir sonuç çıkması, mucize ötesi olurdu.

Son olarak hakeme değinelim.

Kimse beni Marciniak'ın sakatlığına inandıramaz.

UEFA mafyası ve sahadaki hakem müsveddesi el ele verip Şampiyonlar Ligi'nde İngiltere'nin yola iki hakemle devam etmesi için çabaladı durdu.

İstediklerini de aldılar.