Savaş artık sadece cephede değil

Eskiden savaş dediğin şeyin bir coğrafyası vardı, mantığı vardı.Bir sınırı vardı.Bir haritası vardı.

Şimdi yok.

Artık savaşın ortasında olman gerekmiyor ölmek için.Savaşın uzağında olman yetmiyor yaşamak için.

Çünkü savaş değişti.Ve en çok da kimse fark etmeden değişti.

Soruyorum: ABD-İran-İsrail hattında patlayan bir savaşın içindeSudan ne arıyor?

Somali ne alaka?Kenya niye bedel ödüyor?Mozambik hangi cephedeydi?

Ama en ağır faturayı onlar ödüyor.

Bakın Sudan’a… Zaten iç savaşın içinde.

Silahlar patlıyor, insanlar yerinden ediliyor, kamplarda hayatta kalmaya çalışıyorlar.Ama asıl ölüm kurşunla gelmiyor artık.

Açlıkla geliyor.

Yakıt pahalı…Yardım ulaşamıyor…Tedarik zinciri kopmuş… Ve dünya?Başka bir krize bakıyor.

Sudan’da insanlar sessizce ölüyor.Sessizce…Çünkü kimsenin gündeminde değiller.

Dünya Gıda Programı diyor ki:45 milyon insan daha şiddetli açlık riskiyle karşı karşıya.

Bu ne demek biliyor musunuz?

Savaş bir yerde çıkıyor…Ama açlık başka bir yerde başlıyor.

İran’da savaş oluyor…Bedelini Sudan’daki çiftçi ödüyor.

Meselenin en acı tarafı burada başlıyor.

Afrika’daki birçok ülke, Körfez’den gelen gübreye bağımlı.

Sudan…Sri Lanka…Somali…Kenya…Mozambik…Tanzanya… Hepsi aynı kaderin içinde.

Körfez’den gelen gübreye muhtaçlar.Sudan’ın kullandığı gübrenin yüzde 54’ü oradan geliyordu.

Şimdi?

Yok.

Olan da alınamayacak kadar pahalı.

Toprak hazır…Mevsim hazır…Çiftçi hazır… Ama üretim yok.

Çünkü gübre yok.

Ve sonuç: Bu yaz hasat değil, açlık büyüyecek.

Şimdi gelelim işin en can yakıcı yerine… Savaşı başlatan kim?

ABD ve İsrail Peki kazanan kim?

Yine ABD ve İsrail.

Enerji araştırma şirketi Rystad diyor ki:Amerikan şirketleri petrol üretiminden 63,4 milyar dolarlık ek gelir elde edecek.

Ne güzel değil mi?

Bir tarafta milyarlarca dolarlık kazanç…Diğer tarafta bir lokma ekmeğe muhtaç milyonlar.

Tablo net: Savaşı güçlü başlatıyor…Kazancı güçlü topluyor…Bedeli zayıf ödüyor.

Eskiden savaş cephedeydi.Şimdi sofrada.

Ve en tehlikelisi: Bu yeni savaş biçimi görünmüyor.

Ekranda yok.Manşette yok.Ama hayatın tam ortasında var.

İran’daki savaş biter.İsrail “kazandık” der.ABD bilançosuna bakar, kârını yazar.

Ama Sudan’daki çocuk… O savaşın neden çıktığını bile bilmedenbedelini öder.

İşte yeni dünya düzeni bu: Savaşı başlatanlar kazanıyor.Hiç ilgisi olmayanlar ise ölüyor.

Formun Üstü Formun Altı Savaş artık sadece öldürmüyor…Geçim kaynaklarını yok ediyor.Toprağı kurutuyor.Geleceği aç bırakıyor.