Meclis resepsiyonunda planlı karşılaşmama

İktidar ile ana muhalefet arasındaki derin siyasi kopuş, 2024 yılının Mayıs ve Haziran aylarında iki sembolik ziyaretle kısmen aşılmaya çalışıldı.

Şüphesiz bunda CHP’nin mart ayında yapılan yerel seçimlerden birinci parti çıkmasının etkisi büyüktü.

Özel, 2 Mayıs 2024’te Erdoğan’ı AK Parti Genel Merkezi’nde; Erdoğan da Özel’i 11 Haziran 2024’te CHP Genel Merkezi’nde ziyaret etti.

İki lider arasında esen soğuk rüzgarların 23 Nisan resepsiyonunda dinmesi bekleniyordu.

Aslında bu sadece bir temenniden ibaretti.

Resepsiyon öncesinde iki liderin salonda karşılaşıp karşılaşmayacağını sordum.

Aldığım cevap, “Planlama yapılmadı” şeklindeydi.

Cümleyi biraz açmak gerekirse perde arkasında olması beklenen şuydu:Resepsiyon öncesi genel başkanların talimatı ile (muhtemelen Grup Başkanvekilleri seviyesinde) “karşılaşma” için ön görüşme yapılacaktı.

Salona önce gelen lider diğerini bekleyecek, kapasitesinin üzerinde davetli ve gazetecilerle dolup taşan salonda korumalar daha sonra gelene yol açacak ve böylece liderler “karşılaşmış” olacaktı.

Devamında da birkaç dakikalık ayaküstü sohbet… Nitekim Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın MHP lideri Bahçeli ve DEM Partilerle sohbeti bu kapsamda oldu.

Her ne kadar Erdoğan gazetecilerin “Özel ile görüşmeyi düşünüyor musunuz?” sorusuna, “Tabii görüşürüz, niye görüşmeyelim” cevabını verse de o görüşme yakın görünmüyor.Bahçeli ile “off the record”23 Nisan dolayısıyla TBMM’de verilen resepsiyonda en uzun süre kalan siyasetçi MHP lideri Devlet Bahçeli oldu.

Bahçeli, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile sohbet etmesinin ardından gazetecilerle de bir araya geldi.

Ben de o masadaydım.

Ancak bu sohbet (MHP liderinin tercihiyle) “soru-cevap” şeklinde değil, günü analiz etmeye yönelik; gazetecilikte “off the record” denilen “yazılmamak şartıyla” oldu.

Söylenenler de öyle kaldı.

Ama bazı şeyler zaten satır aralarında okunur.Haftaya bakışCHP dahil siyaset içe dönük tartışma, hatta kavgalarla meşgul.

Oysa dünya bir yenilenme sürecinden geçiyor.

Siyaset de ekonomi de dış politikalar da. “AK Parti, CHP, İYİ Parti bu yeni konumlanmaya karşı refleks gösteriyor” diyemeyiz.

Siyasetteki bu kısırlık yenileşmeye ayak uydurmaya çalışanları öne çıkartıyor.

Kimse kızmasın ama Cumhurbaşkanı Erdoğan bütün dezavantajlarına rağmen öne çıkarma çabasında olan ilk isim.

Beğeniriz ya da beğenmeyiz.

Siyasete ve dünyaya yukarıdan bakarsak Türkiye, ABD ve AB desteğini almış görünüyor.

Bunun baş sebebi de ekonomik zorluklara, daralmalara rağmen Suriye, Irak, Ukrayna ve İran krizlerine takılmadan yürüyen Türkiye.Hürmüz Boğazı krizi “kalıcı” görünüyor.

Alternatifi Erdoğan ve Kemal Kılıçdaroğlu’nun dediği gibi Basra Körfezi’nden başlayıp Türkiye üzerinden Avrupa’ya uzanan yol.

Türkiye, enerji ve lojistik merkez olma rolünü üstlenmeli.

Dünya türbülanstan geçerken Türkiye gemisi türbülansa girmemeli.

Bu görev başta Cumhurbaşkanı Erdoğan, CHP Genel Başkanı Özel, İYİ Parti Genel Başkanı Dervişoğlu ve Kemal Kılıçdaroğlu gibi isimlerin.

Bu vebal hepimizin boynunadır.

Türkiye demokrasi aradığı kadar adalet de aramalıdır.

Çünkü adalet her sistemin yaşaması için gereklidir.

Yaşasın adalet! 23 Nisan’da Rusya farkıOrtadoğu monarşilerini öven ABD’nin Ankara Büyükelçisi Tom Barrack, 23 Nisan’da tartışmalı bir mesaj verdi.

Büyükelçilik, “Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun” mesajını Türkiye’ye herhangi bir “gönderme” yapmaksızın yalnızca ABD bayrağı ve armasıyla yayımladı.

Rusya’nın Türkiye Büyükelçiliği ise aynı gün şu mesajı paylaştı:“Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 23 Nisan 1920’deki açılış yıldönümü olan bu bayramda, Mustafa Kemal Atatürk’ün çocuklara söylediği ölümsüz sözleri bir kez daha hatırlıyoruz: ‘Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı, bir bahtının aydınlığısınız!’”Sovyetler Birliği’nin kurucu lideri Lenin emperyalizme karşı verdiğimiz Kurtuluş Savaşı’nda Türkiye’ye sınırlı, fakat son derece kritik bir destek sağlamıştı.

Bugün de Rusya’nın tarihi mirasa uygun davranmayı sürdürdüğünü görmek güzel.Gogol’un “Palto”su gerçek oldu!Rus edebiyatının önde gelen yazarlarından Nikolay Gogol, “Palto” hikâyesinde küçük bir daire kâtibi olan Akakiy Akakiyeviç’in eskiyen paltosunu yenisiyle değiştirme tutkusu ve sonrasında yaşadığı trajik olaylar üzerinden bürokratik düzeni, toplumsal eşitsizliği ve “küçük insan”ın acılarını konu edinir.

Gogol’un “Palto”su 184 yıl sonra gerçek oldu.

Ama St.

Petersburg’da değil Ankara’da.

Meclis’te konuşuluyor; bir bakan şehir dışındaki programını takip etmeleri için gazetecileri davet etmiş.

Ama ne hikmetse hava soğuk olmasına karşın bu gazetecilerin bir kısmı paltoları olmadan programlara katılmış.

Doğal olarak da üşümüşler.

Davet eden Bakanlık’takiler de gazetecilerin üşümemesi için her birine bir palto almış.

Gazetecilere palto alınması belki küçük bir jest olarak görülebilir.

Ama Türkiye’de küçük jestlerin büyük alışkanlıklara dönüştüğü de bilinir.

Kars’ın üvey evlat belediyeleriNaif Alibeyoğlu, “uzak ve soğuk” olarak yaftalanan Kars’ın kaderini değiştirmek için belediye başkanı olduğu 1999-2009 yılları arasında çok çaba harcadı.

Alibeyoğlu, Kars Merkez ve bazı ilçe belediyelerine merkezi yönetimin hibe ve kredi desteği sağlandığını ancak Cumhur İttifakı dışında kalan Susuz, Selim ve Digor belediyeleri ile Dağpınar beldesinin bu destekten faydalanamadığını söyledi.

Alibeyoğlu haklı olarak “Bu bölgelerde yaşayan vatandaşlarımız üvey evlat mı?” diye sordu.

AKP Kars Milletvekili Adem Çalkın’ın da siyasi tercihi ne olursa olsun belediyeler arasında ayrım yapmadığı, kimin neye ihtiyacı varsa karşılamaya çalıştığı biliniyor.

Ama sonuçta iş merkezi yönetimde düğümleniyor.

Aynı ülkenin yurttaşları arasında görünmez sınırlar çiziliyorsa, sorun coğrafyada değil zihniyettedir.

Eğer iddia yeni bir Türkiye inşa etmekse, o zihniyetler de yerle yeksan olmak zorunda.