Övgü ve yergi!

Gençliğimden kalan eski bir şarkı vardır, 'Talihin elinde oyuncak oldum' diye başlar.

Fenerbahçe'de 12 sezondur film bu şarkıyla bitiyor.

O yüzden her Fenerbahçeli kendine sormalı, 'bizler kimlerin elinde oyuncak olduk?' diye.

Başkanı, yöneticileri ve futbolcuları sorgulamayan bir kulüp; bu soruya hala cevap alamıyorsa yokluğun derin uykusunda herkese iyi geceler!

Ama kendi duvarına; 'şampiyonluk bu sezon da tarafımızdan verilmiştir' afişini asmayı unutmasınlar.

Çünkü görüyoruz ki Galatasaray'ı 4 yıldır şampiyon yapmak Fenerbahçe için çocuk oyuncağı!

Galatasaray'ın verdiği emeklerin bu cümleyle yok sayıldığı düşünülmesin. 4 yıl üst üste şampiyon olmak her takımın harcı değilse, Fenerbahçe'den ziyade Galatasaray'ın özne yapılması gerekir.

Ama Galatasaray'ın yaptığı hataları sıradan maçlarda duble hatalarla ödeştiren ve ruhsuz futbolcularına tek kelime etmeyen Fenerbahçe gerçeği varken, biz buna 'kulübün içindeki çarpık yapı' diyoruz.

O yüzden alkışları Galatasaray'a eleştirileri Fenerbahçe'ye gönderiyoruz.

Koltukların sahibine olan sadakatini, oturduğu koltuğa göstermeyene yol gösterir hayat!

Bunu da hatırlatmış oluyoruz!

Ligin devre arasında şartların oluştuğu dönem, Lookman'ın transferi için teminat bile veremeyen Fenerbahçe Başkanı Sadettin Saran, ligin ikinci yarısında takımı santrforsuz bırakmanın bedelini öğrense ne olur!

En fazla Üsküdar'da sabah olur!

Fenerbahçe'nin klasik ikincilik serisine yenisini ekleyen başkan olarak tarihe geçer. 'Sakın ha!

Sezonu bitti' deyip içler acısı puan kayıplarına tek laf etmeyen yeni moda yöneticiler için bizler de dış kapının mandalına mesaj bırakırız! 'Harç bitti yapı paydos!' Ben sevdaları sömürülen Fenerbahçeli çocukların tarafındayım.

Sosyal medyadaki futbol ve hakem eskilerinin ağzının içine düşen yöneticilerin değil.

Ben gerçeklerin tarafındayım, kulübün ömrünü yiyen yalan hayallerin değil.

Galatasaray'ın son maçta yaşattıkları da korku filmi gibiydi.

Antalya maçındaki Okan Buruk'un harakiri merakının nelere mal olacağını herhalde birileri görmüştür.

İlkay Gündoğan, Galatasaray'ın kaybetmesi için sahaya sürülmüştü de tembel ve içi geçmiş birine böyle maçta forma giydirmeye niye gerek görülmüştü?

İkinci yarıdaki Lang her şeyi değiştirmese, bugün Okan Buruk için başka şeyler konuşuluyordu!

Antalya karşısında gecenin resitali Icardi'ye ait.

Bu özel ve zarif adam futbol zekasının ne kadar değerli olduğunu estetik biçimde gösterirken maçın kopmasını sağladı.

Osimhen'le arasındaki enerji açığına rağmen aradaki kalite ve zarafet farkının dağlar kadar olduğunu da cümle aleme gösterdi.

Osimhen'e bu sezon bir haller oldu.

Ligin ikinci yarısındaki maçlarda Skriniar ile birlikte 'çamur adam şenliklerinde' boy gösterdiler de bir tane yürekli hakem çıkıp onlara kırmızı kartını gösteremedi!

Bu ülkede adam kayırmak hakemlerin en sevdiği şey!

Hele büyük takımda oynuyorsa çığırtkanlıkta da sınır yok edepsizlikte de!

Bu sezon gerçekten üzüldüğüm takımlardan biri Trabzonspor.

Eğer ellerinde daha zengin bir kadro olsaydı durum farklı olurdu.

Bu kadroyla verdikleri mücadelenin lige kattığı anlam, şampiyonluk kadar değerlidir.

Fatih Tekke ve arkadaşlarının özel bir övgüyü hak ettiğine inanıyorum.

Büyük takımlar kendilerini onarmakla ve elindeki gerçekleri hayata geçirmekle huzur bulur.

Üçüncülükle kapanan bir sezon da belki gelecek sezonun harika anonsu olur!