Haber Detayı
Onları ne zaman ne de aralarındaki binlerce kilometre durdurabildi: 1983'te kurdukları hayal nihayet gerçek oldu!
İlkokul öğrencisiyken tesadüfen eşleştikleri mektup arkadaşlığı programının, bir ömür sürecek bir dostluğun başlangıcı olacağını ikisi de bilmiyordu. Aralarındaki mesafelere ve hayatın zorluklarına direnip bağlarını hiç koparmadılar ve nihayet 40 yılı aşkın zaman önce kurdukları hayali gerçekleştirmeyi başardılar...
Sonya Clarke ve Michelle Ping'in hikayeleri 1983 yılında başladı.Sonya Kanada'nın Newfoundland eyaletinde Michelle ise Singapur'da yaşıyor, ikisi de ilkokul 5'inci sınıfa gidiyordu.Aralarında binlerce kilometre olan bu iki kız çocuğunu birbirine bağlayan şey, okullarındaki mektup arkadaşlığı programıydı.Tesadüf eseri birbirleriyle eşleşen Sonya ve Michelle, o günden bu yana mektuplaşmayı asla bırakmasa da yüz yüze bir kez bile görüşme fırsatı bulamadı.
Ta ki bu haftaya dek...Artık orta yaşlı iki kadın olan Sonya Clarke Casey ve Michelle Anne Ng, 42 yıldan fazladır sürdürdükleri mektup arkadaşlığının ardından nihayet bu hafta başında hayatlarında ilk kez bir araya geldi.'GERÇEK OLABİLECEĞİNİ HİÇ DÜŞÜNMEMİŞTİM'Neredeyse yarım asırdır en iyi zamanlarını da en kötü zamanlarını da mektuplar aracılığıyla paylaştıklarını belirten Sonya, Mektuplarımızı ilk günden beri hep 'Umarım bir gün görüşürüz' diye bitirirdik.
Ama bunun gerçek olabileceğini hiç düşünmemiştim dedi.Newfoundland'in St.
John's şehrinde bir araya gelen Sonya ve Michelle, 40 yılı aşkın zamandır sakladıkları mektup yığınlarını da yanlarında getirmişlerdi.
İki kadın özel olarak seçtikleri süslü kağıtlara renkli kalemlerle yazdıkları, küçük notlar ve karikatürlerle süsledikleri mektupları okurken kâh gülüp kâh hüzünlendi.Örneğin Sonya 1992'de yazdığı bir mektupta, Burada havalar ısınmaya başladı.
Bugün 4 dereceydi!
Şu an erkek arkadaşın var mı? derken, Michelle de tam dört sayfalık mektubunda 99 Luftballoons şarkısını çok sevdiğini anlatıyordu. (Sonya bu kadar uzun bir mektup almanın kendisini çok heyecanlandırmış olduğunu belirtti.)DOSTLUĞUN TEMELLERİ MEKTUPLARLA ATILDIMichelle ve Sonya çocukken, mektupların Kanada ile Singapur arasında gidip gelmesi, haftalar alıyordu.
CBC'ye konuşan iki kadın, o yıllarda birbirlerinden gelecek renkli zarfları dört gözle beklediklerini belirtti.Mektuplarında Michelle Singapur'daki günlük yaşamını anlatıyor ve ülkede yayınlanan gençlik dergilerinden kıyafet fotoğrafları kesip zarfa ekliyordu.
Sonya ise Carbonear'da günlerinin nasıl geçtiğini yazıyor, evinin yakınlarında bulunan küçük göletin resimlerini çiziyordu.Bir keresinde Prens Charles ve Prenses Diana, yakınlardaki Harbour Grace'i ziyaret etmiş, çifti dünya gözüyle görme şansına kavuşan Sonya da heyecanını Michelle'e uzun uzadıya anlatmıştı.
Bu çocuksu yazışmalar hem bir kültürel alışveriş hem de ömür boyu sürecek bir dostluğun temelleriydi.
E-POSTA MEKTUBUN YERİNİ ALAMADIMektupların sayısı arttıkça Sonya ve Michelle'in yakınlığı da arttı.
İki kadın birbirlerinin üniversite yıllarına, seyahatlerine, hayatlarındaki değişimlere mektuplar sayesinde uzaktan da olsa tanıklık etti.İlk çocuğuna hamile olduğunu Michelle'e yazdığı anları bugün bile hatırladığını söyleyen Sonya, Geri dönüp hayatınıza bakmak ve '1984'te ben ne yapıyordum?' diye düşünmek çok güzel bir his.
Bu mektuplar olmasa, o zamanları kesin olarak hatırlamam mümkün değil diye konuştu.Zaman ilerledikçe teknolojinin e-posta ve görüntülü konuşma gibi nimetlerinden yararlanmaya başladıklarını ancak halen el yazısı mektup göndermeyi de sürdürdüklerini ifade eden Sonya, Posta kutusundan çıkan bir zarf gibisi yok dedi.Michelle, Carbonear'dan gelen ilk mektup eline geçtiğinde sevinçten havalara uçtuğunu belirtirken, Sonya da babasının elinde zarfları görünce çok heyecanlandığını, ailesine Singapur hakkında öğrendiklerini anlatırken kendisiyle gurur duyduğunu söyledi.GÖZYAŞLARI İÇİNDE KAVUŞTULARYüz yüze görüşmek, en başından beri iki arkadaşın da aklından geçiyordu ancak bu olasılık üzerine ciddi ciddi düşünmeye başlamaları son birkaç yılda oldu.Michelle eline fırsat geçer geçmez Kanada biletini aldığını belirtirken Sonya da, Bir önceki gece gözüme uyku girmedi.
Çok heyecanlıydım dedi.
Gözyaşları içindeki Sonya, Michelle'i havaalanında elinde bir pankartla karşıladığını belirterek, Birbirimize kocaman sarıldık ve 'İnanamıyorum' dedik.
Nihayet 43 yılın ardından görüşüyoruz.
Çok özel bir tecrübe bu diye konuştu.ÖLENE KADAR YAZMAYA DEVAM EDECEKLERİlk geceyi birlikte geçiren iki dost, mektuplarını okuyup kahkahalar içinde eski günlerini yad etti.
Sonya, Sadece bir mektupla böyle güçlü bir bağ hissedebilmek çok tuhaf dedi.İki kadın yüz yüze görüşmelerinin mektup arkadaşlıklarının sonu anlamına gelmediğini de belirtti.
Michelle sözlerini, Bu arkadaşlığın ömrümüzün sonuna kadar devam edeceğine inanıyorum.
Hiçbir şey bizi birbirimize mektup yazmaktan alıkoyamaz diye noktaladı.
