Yangıncı sendromu

Ünlü ve başarılı senarist Gani Müjde, X kişisel hesabında, çocukluğunun Balat ve Fener mahallelerinde dolaşan “Yangıncı” isimli bir karakteri anlatıyor...Herkese açık bir mesaj olarak yayımladığı için iznini almadım ama anlayışla karşılayacağından eminim…***Sahildeki kayıklardan birini ev yapmış, kendi halinde yaşayan bir meczup kendini mahalleliye “Yangıncı” olarak tanıtır...Mahallede bir evin yanmasından korkulursa Yangıncı çağrılır…O meczup adam uzun ipin bir ucunu kendine, bir ucunu dua edeceği eve bağlar...Ev sakinleri ona dokunur, o da bir şeyler mırıldanır...Mahalleli artık o evin yanmayacağına inanır ve fakat...Bir gece acı bir haber gelir:Yangıncının kaldığı kayık yanmış, Yangıncı da hayatını kaybetmiştir...Savaşlar dua ile değil diplomasiyle önlenirBu hikâye sadece eski İstanbul mahallelerini değil, insanlığın değişmeyen psikolojisini anlatır…İnsan, çaresizlik duygusuyla karşılaştığında aklın yerine büyüyü (Duayı) koyma eğilimine girer…ABD–İsrail–İran savaşının başlamasıyla birlikte sosyal medya ve televizyonlarda ilginç bir manzara ortaya çıktı...Politikacılar, gazeteciler, akademisyenler ve üniversite öğrencileri adeta topluca dua zincirleri oluşturmaya başladı…Ve bu duacılar kamuoyuyla da paylaşılarak alkışlandı…***Dua elbette insanın manevi dünyasının bir parçasıdır ama: devlet yönetiminde dua, stratejinin yerine konamaz…Savaşlar kader değildir ki: diplomatik başarısızlıkların ve politik tercihlerin sonucudur...Ekonomiler dua ile değil, rasyonel politikalarla kurtulur...Savaşlar dua ile değil, diplomasiyle önlenir...Yangınlar bilimsel tedbirlerle söner...

Gani Müjde’nin “Yangıncı” hikâyesinin verdiği ders tam da budur…Evlerin yanmaması için yapılması gereken şey Yangıncı çağırmak değil; sağlam elektrik tesisatı kurmak, yangın merdiveni yapmak ve:Yangın tüpü bulundurmaktır…2023 depremleri, Kartalkaya yangını, Çorlu tren faciası ve benzerleri kaderimizde olduğu için değil, siyaset-bürokrat ortak beceriksizliği ve liyakatsiz görevliler yüzünden yaşandı…***Lütfen kabul edelim ve unutmayalım: inanç ile akıl arasında sağlıklı bir denge vardır…İnsan önce aklını kullanır, tedbir alır, bilimi ve kurumsal aklı devreye sokar… Sonrasında dua eder ama…Dua aklın, bilimin yerine geçtiğinde, toplumlar:“Yangıncı Sendromu”na yakalanır...Ve tarih bize şunu defalarca göstermiştir:Yangınlar dua ile değil, bilimsel tedbirlerle söner...