Duvarlar!

Eşyaların insanlardan çok yaşadığı devirlerin çocuklarıyız biz.

Az yaşayan güzel insanların derin izler bıraktığı mevsimlerin.

Zamanın tüketim gücü böylesine savurgan değildi.

Bir duvar ustası bile çimento ve suyla harç yapardı, hazır beton ne demek!

Siyah beyaz fotoğraflarda bir sihir vardır.

Duvardaki ahşap çerçevelerin içindeki dedeler ve nineler torunlarına gülümser.

Vicdan; ağzına haram lokma değmeyen o dedelerin ninelerin duvardaki fotoğrafına bakıp gurur duymaktır.

O zamanlar çıkarsız dostluklar demlenirdi de 40 yıllık hatır için kahveye bile gerek yoktu.

Sefalet çoktu ama haysiyet daha çoktu. 'Kızılcık şerbeti içtik' deyip çaresizliğini gizleyen arkadaşlar, birbirine gözükmeden duvar diplerine kan kusardı.

Bazen de boğazındaki yumruğu çıkarıp duvara vururdu da duvarlar bile yiğitti.

Duvar deyip geçmeyin.

Üzerlerine değerli eşyaların asıldığı duvarlar vardır.

Geleneklere şahit duvarlar, dost duvarlar, taş kesilen duvarlar.

Beyaza boyandığı halde kararmaya yüz tutmuş duvarlar, yarası kanayan, ölü gözünden yaş bekleyen çürümüş duvarlar.

Film sahnesi değil gerçek.

Karnını doyurmadan uykuya dalmaya çalışan kız çocuğu annesine sorar. 'Neden kimse kapımızı çalmıyor?' Anne gözlerini duvara çevirip cevap verir: 'Bizim kimsemiz yok kızım!' Hasretten prangaların eskitildiği duvarlar vardır, üstlerine kat kat boyalar atılsa da hala izleri durur.

Her duvar aslında kendisine yaslanan insanlara benzer ama en kötüsü insanların arasındaki duvardır.

O duvarların yıkılması için vicdan gerekir, adalet gerekir, insanlık gerekir.

H H H Duvarlara 'Kahrolsun Amerika' diye yazdığım gençlik yıllarım önümde duruyor.

İsrail'e karşı Türkiye'den Filistin'e giden aslan yürekli delikanlıları hala saygıyla anıyorum.

O duvarlara ne yazdıysak hiç değişmedi. 'İsrail bu dünyanın şeytanıdır!

Boynuzları da Amerikan başkanları tarafından her yıl yenilenmektedir!' Şimdi duvarlarda süslü harfler ve zamane yazıları var.

Buna karşılık insanlar arasında sevgisiz duvarlar gittikçe uzuyor.

Çünkü garip bir nefret piyasası oluştu.

Bu nefrete ve şiddete el verenler, çocukların ömrüne kesilen biletleri de kendi elleriyle veriyor.

NOT: Dünya savaşla, kötülükle ve teknoloji denen aşağılık silahlarla almış başını giderken, iş işten geçtikten sonra başını duvarlara vursan ne fayda!

Atatürk pankartı!

Galatasaray maçında Liverpool tribünlerinin açtığı pankarta iyi bakılsın. 'Peace at Home.

Peace in the World.

Mustafa Kemal Atatürk.' Türkçe açılımı; 'Yurtta barış dünyada barış!' Şimdiki zamanın savaş dünyasında açılabilecek en anlamlı pankart.

Bu güzel insanın felsefesine bütün dünya saygı duyuyor da bizler hala bu sevgiyi görmezlikten gelmekle meşgulüz.

Ne büyük acı!