İşte Grönland Savaşı

Venezuela operasyonunun tozu dumanı dağılmadan, Şubat ayı ortasında, Grönland'ı İzlanda ve Kanada'ya bağlayan denizaltı fiber optik kablolarında nedeni belirlenemeyen kesintiler yaşanır.

İnternet ve iletişim felç olur.Kesintiden kısa bir süre sonra adada bulunan Amerikan üssü Pituffik’ten yardım gelir.

Yörüngedeki Starlink uyduları üzerinden Grönland'a "acil durum internet hizmeti" sağlanır.

Bu hamle, ABD'yi Grönland halkının gözünde "kurtarıcı", Danimarka'yı ise "altyapıyı koruyamayan beceriksiz bir hami" durumuna düşürür.Sosyal medyada ve yerel basında, Rus denizaltılarının Grönland karasularına girdiği ve Danimarka donanmasının buna sessiz kaldığına dair sahte haberler ve uydu görüntüleri yayılır.

Naleraq Partisi, "Danimarka bizi koruyamıyor, ABD koruması şart" sloganıyla sokak gösterileri düzenler.15 Mart 2026'da, ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Kopenhag'a gizli bir nota verir.

Nota, 1951 Anlaşması'nın 1. ve 2. maddelerine atıfta bulunarak, "Rus tehdidinin aciliyeti" nedeniyle şu taleplerde bulunur:Kangerlussuaq ve Nuuk havalimanlarının yönetiminin ABD Hava Kuvvetleri'ne devredilmesi.

Nuuk Limanı'nın ABD 2.

Filosu'nun daimi kullanımına açılması.Grönland hava sahasının kontrolünün tamamen NORAD'a (Kuzey Amerika Hava Savunma Komutanlığı) devredilmesi.Danimarka Başbakanı Frederiksen, bu talepleri "egemenliğin gaspı" olarak nitelendirerek reddeder ve NATO Konseyini acil toplantıya çağırır.

ABD, taleplerinin reddedilmesi üzerine "Grönland'ın güvenliğini tek taraflı olarak sağlama hakkını saklı tuttuğunu" açıklar.Diplomasinin tıkanması üzerine, Trump "Operasyon Kuzey Kalkanı" için emir verir.

Operasyon, bir istila değil, bir "koruma ve yardım misyonu" olarak lanse edilir.Takvimler 4 Nisan’ı gösterdiğinde sabaha karşı 03:00'te, ABD Doğu Kıyısı'ndaki üslerden havalanan 12 adet C-17 Globemaster III uçağı, Kangerlussuaq Havalimanı'na iniş yapar.

Uçaklardan inen 10.

Dağ Tümeni'ne bağlı unsurlar, havalimanı terminalini ve kontrol kulesini çatışmasız bir şekilde ele geçirir.

Danimarka polisi ve gümrük memurları silahsızlandırılır ve ofislerine kilitlenir.

ABD komutanı, havalimanının artık "Müşterek Arktik Savunma Alanı" olduğunu ilan eder.5 Nisan’da ise USS Iwo Jima amfibi hücum gemisi ve ona eşlik eden iki destroyer (USS Gravely ve USS Porter), Nuuk Limanı önlerine gelir.

Limanda bulunan Danimarka'ya ait HDMS Triton fırkateyni, telsizden "karasularını terk etmeleri" uyarısında bulunur.ABD gemileri, Triton'un atış kontrol radarlarını ve iletişim sistemlerini güçlü bir elektronik karıştırma (jamming) ile kör eder.

Triton'un kaptanı, ateş açması durumunda gemisinin saniyeler içinde yok edileceğini bildiği için, pasif direnişte kalarak liman rıhtımına hapsolur.

ABD Deniz Piyadeleri, helikopterlerle Nuuk'un stratejik noktaları olan telekomünikasyon merkezi ve enerji santraline indirme yapar.Kuzeydoğu Grönland'daki Daneborg istasyonunda, iki kişilik bir Sirius devriyesi, ABD Donanması'na ait bir helikopterin inişine şahit olur.

SEAL timleri, Danimarka askerlerine silahlarını bırakmaları çağrısında bulunur.

Kısa süreli bir gerginlikten sonra, Danimarka askerleri "emir komuta zincirinden kopuk oldukları" ve "direnişin anlamsızlığı" nedeniyle teslim olur.

Olay kansız biter, ancak görüntülerin sızması Danimarka'da infial yaratır.ABD askeri varlığının güvencesi altında, Nuuk'ta olağanüstü toplanan Grönland Parlamentosu, Naleraq Partisi'nin öncülüğünde bir karar tasarısı sunar.

Tasarı, Danimarka ile olan 1953 Anayasası ve 2009 Özerklik Yasası bağlarının "mücbir sebeplerle" askıya alındığını belirtir.1 Mayıs 2026'da, ABD lojistik desteğiyle hızlı bir referandum yapılır. "ABD ile Serbest İlişki içinde Bağımsız Grönland" seçeneği, %58 oyla kabul edilir.

Danimarka, referandumu yasadışı ilan etse de, sahadaki fiili durumu değiştiremez.Danimarka'nın NATO Konseyine yaptığı "5. madde" başvurusu, ittifak tarihinde eşi görülmemiş bir krize yol açar.Beşinci madde, bir üye devlete yapılan "silahlı saldırıyı" kapsar.

Ancak saldırganın ittifakın lideri olması durumu, anlaşma metninde öngörülmemiştir.

ABD, eylemlerini "saldırı" değil, "1951 Anlaşması'nın uygulanması" ve "Grönland halkının daveti üzerine koruma" olarak tanımlar.Kararlar oybirliği gerektirdiğinden, ABD kendi kınanmasını veto eder.

Polonya, Macaristan ve Baltık ülkeleri, Rusya tehdidine karşı ABD garantisine muhtaç oldukları için sessiz kalır veya ABD'yi destekler.

İngiltere ve Kanada, "itidal" çağrısı yaparak arabuluculuğa soyunur ancak ABD'yi kınamazlar.

NATO, fiilen işlevsiz hale gelir.Danimarka, AB Antlaşması'nın 42.7. maddesini (karşılıklı savunma) devreye sokmaya çalışır.

Fransa ve Almanya, ABD'nin eylemini "kabul edilemez bir saldırganlık" olarak kınar ve Danimarka'ya tam destek verir.

Ancak AB'nin elinde Grönland'a müdahale edebilecek bir askeri güç yoktur.AB, ABD'ye karşı sembolik ekonomik yaptırımlar tehdidinde bulunur.

Ancak Trump yönetimi, "Avrupa otomobillerine %100 vergi" tehdidiyle karşılık verince, AB içindeki birlik çözülür.

Sonuçta, AB sadece sert kınama mesajları yayınlamakla yetinir.Moskova, NATO'nun iç çatışmasını büyük bir zevkle izler.

Kremlin, "Batı'nın emperyalist doğasının kendi müttefiklerini bile yediğini" propaganda eder.

Aynı zamanda, Svalbard (Norveç) üzerindeki hak iddialarını güçlendirmek için benzer bir "hibrit baskı" stratejisine geçer.Pekin, Kvanefjeld projesindeki haklarını kaybettiğini anlar.

Ancak ABD'nin bu hamlesini, Tayvan üzerinde yapacağı olası bir askerî harekât için "emsal" olarak kullanır. "ABD kendi arka bahçesinde güvenliği için güç kullanıyorsa, Çin de kendi arka bahçesinde (Tayvan) aynısını yapabilir" tezi işlenir.Binlerce askerin öldüğü bir cephe savaşı olmamıştır.

Kayıplar minimumdur, ancak jeopolitik yıkım devasadır.Danimarka 300 yıllık Grönland hâkimiyetini kaybetmiştir.

İç politikada büyük bir kriz yaşanır, hükümet düşer.

Danimarka, NATO'dan ayrılmayı tartışan bir ülke haline gelir.Grönland: Kâğıt üzerinde bağımsız, ancak fiilen ABD'nin 51. eyaleti gibi yönetilen bir himaye bölgesine dönüşür.

Ekonomik refah (ABD dolarlarıyla) artar, ancak kültürel ve siyasi özerklik ABD askerî çıkarlarının gölgesinde kalır.ABD: Arktik'teki stratejik konumunu perçinlemiş, Çin ve Rusya'ya karşı kuzey kanadını sağlama almıştır.

Ancak "müttefiklerine saldıran süper güç" imajı, küresel yumuşak gücünü yok etmiştir.2026 Grönland Krizi, "Kurallara Dayalı Uluslararası Düzen"in tabutuna çakılan son çivi olmuştur.

Artık uluslararası hukuk değil, kaba güç ve coğrafi zorunluluklar belirleyicidir.

Arktik, "İstisnai Barış Bölgesi" olmaktan çıkmış, militarize bir rekabet sahasına dönüşmüştür.NATO, kâğıt üzerinde varlığını sürdürse de, ruhunu kaybetmiştir.

Dünya, ABD liderliğindeki tek kutuplu düzenin sonuna değil, ABD'nin "Yırtıcı Hegemon" olarak kendi bloğunu zorla konsolide ettiği yeni ve tehlikeli bir evreye girmiştir.