Bir sokak tatlısından fazlasıdır elma şekeri

Parlak kırmızı bir yüzey, cam gibi sert bir şeker kabuğu ve ilk ısırıkta gelen o keskin çıtırtı… Elma şekeri yalnızca bir sokak tatlısı değil, çocukluk hafızasının en kalıcı imgelerinden biridir.

Panayırlarla, lunaparklarla, okul çıkışlarıyla ve bayram yerleriyle özdeşleşmiş bu basit tatlı, aslında modern gıda tarihinin ilginç kesişim noktalarından birini temsil eder; meyve, şeker ve gösteri.Elmanın doğallığı ile şekerin cazibesi, elma şekerinde neredeyse teatral bir birliktelik kurar.

Tatlı, hem görsel olarak cezbedici hem de yapımı son derece yalın bir fikre dayanır.

Belki de bu yüzden, dünyanın pek çok yerinde farklı adlarla ama aynı temel mantıkla varlığını sürdürür.ELMA ŞEKERİ NEDEN YAPILDI?Elma şekerinin ortaya çıkışı, aynı zamanda şekerin gündelik hayata yayılmasının da bir göstergesidir. 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında, rafine şekerin daha ulaşılabilir hale gelmesiyle birlikte sokak lezzetleri çeşitlenmeye başlar.

Şeker, artık yalnızca ev mutfağında değil, kamusal alanlarda da bir eğlence unsuru olarak kullanılır.Elma, bu noktada ideal bir taşıyıcıdır.

Dayanıklıdır, sapı sayesinde elde tutulabilir ve tatlı-ekşi dengesiyle şekerin yoğunluğunu bastırır.

Şekerle kaplanmış elma, hem meyve tüketimini cazip hale getirir hem de şekerin bir “gösteri” malzemesi olarak parlamasını sağlar.

Kırmızı renge boyanması ise tamamen görsel etkiyle ilgilidir; parlaklık, cazibe ve uzaktan fark edilme isteği.Elma şekerinin modern formu çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri’ne atfedilir. 1908 yılında New Jersey’de yaşayan şekerci William W.

Kolb’un, Noel süsü olarak şekerle kapladığı elmaları vitrine koyması ve beklenmedik bir ilgi görmesi, bu tatlının ticari yolculuğunun başlangıcı kabul edilir.

Kısa sürede panayırlar, lunaparklar ve fuarlar için vazgeçilmez bir ürün haline gelir.Avrupa’da ise elma şekeri özellikle Almanya, Fransa ve İngiltere’de panayır kültürüyle birlikte yayılır.

Almanya’da “Liebesapfel” yani “aşk elması” adıyla bilinir.

Bu adlandırma, elma şekerinin yalnızca çocuklara değil, romantik bir jest olarak yetişkinlere de hitap ettiğini gösterir.

Parlak kırmızı rengi, elmayı neredeyse sembolik bir nesneye dönüştürür.Türkiye’de elma şekeri, özellikle 1980’ler ve 1990’larda panayırların, seyyar satıcıların ve okul önlerinin vazgeçilmezidir.

Bugün nostaljik bir tat olarak hatırlansa da, halen festivallerde ve eğlence alanlarında güçlü bir yer tutar.EN İYİ ELMA ŞEKERLERİ NEREDE YAPILIYOR?Amerika’da elma şekeri genellikle daha kalın şeker kaplamasıyla hazırlanır ve üzerine fındık, fıstık ya da çikolata eklenir.

Özellikle Chicago ve New York’ta bu versiyonlar oldukça popülerdir.

Almanya’da ise daha ince, cam gibi bir şeker tabakası tercih edilir; elmanın tadı ön plandadır.Fransa’da elma şekeri daha zarif bir sunumla, küçük elmalarla ve genellikle doğal renklendiricilerle yapılır.Japonya’da ise elma şekeri bir sokak sanatı formuna dönüşmüştür; son derece pürüzsüz, neredeyse kusursuz kaplamalar ve estetik sunumlar dikkat çeker.EVDE KOLAY VE İYİ BİR ELMA ŞEKERİ TARİFİEvde elma şekeri yapmak sanıldığı kadar zor değildir; önemli olan şekerin doğru sıcaklığa ulaşmasıdır.Dört adet orta boy sert elma iyice yıkanır ve kurulanır.

Sapları çıkarılarak yerine tahta çubuklar yerleştirilir.

Bir tencerede iki su bardağı toz şeker, yarım su bardağı su ve bir çay kaşığı limon suyu orta ateşte kaynatılır.

Karışım kaynamaya başladıktan sonra karıştırılmaz; şekerin kristalleşmemesi için sabırlı olunmalıdır.

Şurup koyu ve parlak bir kıvam aldığında, isteğe bağlı olarak birkaç damla kırmızı gıda boyası eklenir.Şeker karışımı hazır olduğunda elmalar hızla şuruba batırılır, döndürülerek tamamen kaplanır ve yağlı kağıt üzerine alınır.

Şeker birkaç dakika içinde sertleşir ve parlak bir kabuk oluşturur.

Elmalar tamamen soğuduktan sonra servise hazırdır.Odatv.com