Dünyanın her yerinde aynı... İngiltere'de kadın olmak

İngiltere'de yaşadığım kasabada farklı platformlardan kadınlarla, perşembe günü bir pub'da biraraya geldik, Dunstable and Leighton Buzzard Business Community davetiyle.Hem Dünya Kadınlar Günü'ni kutlamak, hem kendimizden dertlerimizden, hayallerimizden ve beklentilerimizden konuşmak üzere...Erkek egemen iş kollarında yaşanılan sıkıntılardan bahsedildi, önyargılardan konuşuldu.Irkçılık şu ara İngiltere'nin cidden büyük dertlerinden biri.

Elbette savaşlar, hem fiili savaşlar hem de hayatta kalma savaşları; olup bitenler herkesin moralini bozmuş durumda.Ayrıca, İngiltere'de bugüne dek gezegenin onlarca farklı ülkesinden birarada, barış içinde yaşayan insanlar, hiç alışkın olmadıkları bir "ırkçılık"la sınanıyor.Elbette sıkıntıyı başa bela eden, mavcut hükümet.Bu hafta mesela, ülkeyi terk etmek isteyen sığınmacılara 40 biner pound ödeneceği açıklandı.

Sığınmacılara sağlanan maddi manevi şartlar, deli gibi çalışıp aynı şartlara sahip olamayan British'leri geriyor haliyle.Çalışmayan ve İngiltere'ye sığınanlara, bir şekilde barınma imkanı veriliyor, cep harçlıklarını alıyorlar.

Vergi ödemeden yaşayabiliyorlar.Çalışan orta halli kesim için işler çok zor, kiralar yüksek, mortgage faizleri yüksek, enflasyon hiç olmadığı kadar artmış durumda.

Attığın adım vergi bu ülkede, yakında "nefes almak için bile vergi ödetecekler" diye korkuyor insanlar, bunun şakasını yapsalar da, korkar olmuşlar.

British ve beyaz olmak bir ayrıcalık değil artık.İngiltere'nin taşı toprağı altın değil anlayacağınız.

Bir zamanların üzerinde güneş batmayan imparatorluğudan, bir enkaza dönüştü koskoca Büyük Britanya Krallığı.

Öyle diyorlar, Başbakan Keir Starmer hükümeti için neler söylendiğini varın siz hesap edin.

Bir an önce bu hükümetten kurtulmak ve düze çıkmaktan başka çare yok.

Büyük zarar verildi son on yılda İngiltere'ye, Brexit ile başlayan süreçle birlikte.Saçmalıklar, tuhaflıklar, dünyanın türlü düzenbaz siyasi oyunları...KASABANIN ŞAHANE KADINLARIHerneyse anlatmak istediği konu, siyaseten gelinen berbat nokta değil elbette, güzel şeylerden bahsedecektim.Yaşadığım kasaba Dunstable'da, bir grup şahane kadınla, birbirimizin sırlarını sıvazlamak, güçlerimizi birleştirmek için buluştuk.Konuşmaktan korkmayan, kendi gücüne inanan, başka kadınları da savunan, diğerlerine akıl hocalığı yapan örnek kadınlar olarak; saygı duyduğumuz, hayran olduğumuz kadınları selamlamak istedik...Birbirimizi güçlendirmeye ve birbirimizi ayakta tutmaya devam edelim diyerek, kadınlar gününü kutladık.Dünyanın her yerinde kadınların derdi aynı, ilişkileri yönetmek, ev geçindirmek, aile birliğini sağlamak, çocukları yetiştirmek, para kazanmak, her şeye rağmen yaşamaya devam etmek.Burada farklı olan ama temelde, belki Türkiye'de olmadığı için hayran olduğum en önemli şeyse, kadınların birbirine inanması, saygı duyması, alkışlaması, kucaklaması."Öteki" diye bir kavram yoktu aramızda.Ne güzeldi bilemezsiniz.Ancak şunu da eklemem lazım, herkes gibi ben de konuşma yaptım toplantıda.

Böyle zamanlarda ülkemden bahsederken bir tuhaf hissediyorum kendimi.

Başka bir ülkede, başka başka insanlara, bana kucak açmış olsalar da, ülkemi şikayet ediyorum gibi geliyor."Bıktım usandım İstanbul'dan, nasıl kaçtığımı bilemedim, herkes birbirinden nefret ediyor, herkes birbirinin kuyusunu kazıyor, hep "öteki" oldum medyada, kadın olmanın ve bir gruba dahil olmadan ayakta durmaya çalışmanın bedelini çatır çatır ödedim, yoruldum tükendim ve İngiltere'ye geldim" diyemedim, dilim varmadı bu kadarına....Ama bu cümlerle olmasa da hafiften dokundurdum Türk medyasına, siyasetine."İyi ki geldin, aramızdasın" dediler, kucakladılar, "iyi ki geldim, aranızdayım" dedim...Odatv.com