Resident Evil Requiem İncelemesi: Raccoon City’nin hayaleti geri döndü!

Capcom’un son yıllarda Resident Evil markasıyla kurduğu başarı grafiği ortada.

Özellikle yeniden yapımlar ve modern yorumlarla seri yeniden zirveye tırmandı.

Bu yüzden Requiem duyurulduğunda beklenti heyecanla bekliyorduk.

Raccoon City gibi efsane bir mekâna yeniden dönmek riskli bir hamle.

Ama Capcom bu riskten kaçmamış.

Serinin geçmişine saygı gösterirken aynı zamanda farklı bir anlatı kurmayı da denemiş.İstisnasız serinin tüm oyunlarını bitirmeye özen gösteren biri olarak bu tarz oyunların nasıl bir duygu verdiğini iyi biliyorum.

Karanlık koridorlar, sınırlı mermi sayısı ve her köşeden çıkabilecek bir bela.

Bunlar artık bizim eski dostlarımız oldu.

Önceki oyunlarda olduğu gibi Resident Evil Requiem’i de geleneksel ritüelimizi bozmayarak kızımla birlikte oynadık.

Kontrolü bazen ona verdim, bazen ben devraldım.

Bazı sahnelerde o korktu, bazı anlarda ben.

Ama ikimiz de aynı şeyi düşündük: Raccoon City’ye dönmek gerçekten ürpertici bir deneyim olmuş.Resident Evil Requiem’in en güçlü taraflarından biri mekân seçimi olmuş.

O meşhur bombalamadan yıllar sonra şehrin kalıntılarına geri dönmek mükemmel bir his.

Burası yeniden inşa edilmiş bir şehir değil.

Tam tersine, geçmişin izlerini hâlâ taşıyan bir enkaz alanı.

Yıkılmış binalar, ayakta kalmaya çalışan yapılar ve terk edilmiş bölgeler sürekli olarak yaşanan felaketi hatırlatıyor.

Şehir adeta yaşayan bir anı gibi.

Oyunun atmosferi de bu duygunun üzerine kurulmuş.

Raccoon City serinin en ikonik mekânı.

Bu yüzden buraya dönmek hem nostaljik hem de tedirgin edici bir deneyim yaratıyor.

Ayrıca önceki oyunu hatırlayanlar için de birçok noktasında easter egg’ler barındırıyor.Hikâye yine iki karakter üzerinden ilerliyor.

Grace ve Leon.

Grace bölümleri kesinlikle daha klasik bir survival horror hissi taşıyor.

Keşif ön planda.

Bulmacalar oyunun önemli bir parçası.

Kaynak yönetimi ise sürekli aklınızın bir köşesinde.

Bu kısımlarda tempo daha yavaş ama gerilim çok daha yoğun.

Leon tarafında ise oyun belirgin biçimde hızlanıyor.

Daha fazla çatışma, daha fazla baskı ve daha yoğun anlar var.

Keşif tamamen ortadan kalkmıyor fakat aksiyon daha belirgin hale geliyor.

Ana düşman Victor Gideon hikâyede önemli bir yer tutuyor.

Spoiler vermeden söylemek gerekirse karakter oyunun daha karanlık tonuyla uyumlu bir antagonist olmuş.Requiem de tipik bir Resident Evil oyununun karakterlerini koruyor.

Özellikle acemi bir FBI ajanı olan Grace ile oynarken mermi sıkıntısı tam bir sorun oluyor.

Size tavsiyem mümkün olduğunca zombileri öldürmek yerine yaralayıp yanlarından geçmeniz olacak.

Hatta bacaklarından vurarak hareketlerini engellemek en iyisi olacaktır.

Ayrıca etrafta sürekli loot kovalamak da neredeyse olmazsa olmaz.

Bulacağınız scrap ve bitkileri kullanarak sağlık enjektörü ve mermi yapabiliyorsunuz.

Ayrıca farklı kombinasyonlarla yıkabileceğinizi düşünmediğiniz yaratıkları öldürebileceğiniz şırıngalardan üretmeniz de mümkün.

Bu yüzden gitmeniz gerekmeyen köşeleri de dönüp bir bakın ve her dolabı açmayı unutmayın.Xbox Series S üzerinde bile Resident Evil Requiem oldukça etkileyici görünüyor.

Işıklandırma ve gölge kullanımı özellikle kapalı alanlarda inanılmaz başarılı.

Bazı iç mekânlar adeta atmosfer dersi veriyor.

Hasta Merkezi gibi bölgelerden Raccoon City sokaklarına kadar birçok alanda çevre tasarımı oldukça detaylı.

Oyunun mekânları sadece birer arka plan değil.

Aynı zamanda yaşanan trajedinin sessiz tanıkları gibi hissettiriyor.Resident Evil Requiem, Xbox Series S'te 60 FPS'de çalışıyor ve yüksek kaliteli görsel özelliklerden çok performansa öncelik veriyor.

Diğer bazı platformları geride bırakan istikrarlı bir kare hızını korurken, çözünürlük ve grafik efektlerinde tavizler verilmiş.

Bu Series X'e kıyasla daha düşük bir görsellik demek.

Ancak yanyana kıyaslama yapmadığınız takdirde oyun keyfinizi etkileyecek kadar da değil.

Oyun genellikle doğal 720p çözünürlükte render ediliyor ve ardından 1440p'ye yükseltiliyor.Performans tarafında da ciddi bir sorun yok.

Yoğun çatışmalar sırasında bile akıcı bir deneyim sunuyor.

Oyunun hem birinci hem üçüncü şahıs kamera seçenekleri sunması da önemli bir tercih.

Bu arada her ne kadar Grace için gerilimi artırmak adına birinci şahıs bakış açısı önerilse de oyunu üçüncü şahıs bakış açısı ile oynamanızı tavsiye ederim.

Bu hem serinin modern dönemine daha uygun hissettiriyor hem de dar koridorlarda kaçarken daha rahat hareket ediyorsunuz.Ses tasarımı Resident Evil Requiem’in en güçlü yanlarından biri.

Capcom müziği doğru yerde kullanmayı çok iyi biliyor.

Müzik sürekli çalmıyor.

Çoğu zaman sadece ortam seslerini duyuyorsunuz.

Adımlar, nefesler ve uzaklardan gelen garip sesler.

Ama müzik devreye girdiğinde gerilim anında yükseliyor.

Çünkü biliyorsunuz ki birazdan bir şeyler olacak.

Koridorlarda yankılanan sesler, zombilerin hırıltıları ve silah sesleri oyunun atmosferini daha da yoğun hale getiriyor.

Bu arada kulaklıkla oynamanızı tavsiye ederim, deneyimi ciddi biçimde güçlendiriyor.Oyunda dikkat çeken küçük ama etkili bir detay var.

Bazı zombiler tamamen bilinçsiz şekilde dolaşmıyor.

Sanki geçmiş hayatlarından kalan kırıntılar içinde sıkışıp kalmış gibiler.

Aynı hareketleri tekrar ediyorlar.

Bu durum sadece görsel bir dokunuş değil.

Bu davranışları gözlemleyerek zombilerden kaçmak ya da hareketinizi daha kolay planlanız da mümkün oluyor.

Bu da gerilimi artıran küçük ama etkili bir mekanik oluşturmuş.Oyunu henüz oynamamış olanlar için kısa bir tüyo da vereyim.

Evet sınırlı mermi en büyük sorun, üstelik zorlu dev zombiler için zaten hiç etkili de değil.

Ama bunu mutlaka not alın: boş şişeler en büyük silahınız olabilir.

Evet yanlış okumadınız, boş şişeler.

Normalde zombileri başka yöne göndermek için kullanılan bu şişeleri zombilerin üzerinde atarak onları birbirlerine saldırtabiliyorsunuz.

Özellikle elinde güçlü bir silah olan bir zombi emin olun en büyük kabusunuz olan bir başka zombiyi öldürebiliyor.

Bu iyiliğimi de unutmayın!Oyunda farklı zorluk seviyeleri bulunuyor.

Casual modu nişan yardımı ve daha rahat bir deneyim sunuyor.

Oyuna yeni başlayanlar için daha erişilebilir bir seçenek olarak kesinlikle tavsiye ederim.

Klasik mod ise gerilimi ciddi biçimde artırıyor.

Grace ile oynarken kayıt almak için daktiloları aramayı unutmayın ve sık sık kaydedin.

Oyun çok fazla uzun değil eğer her yeri kurcalamamam derseniz 10 saatin altında bitirmeniz mümkün.

Bu arada oyun tekrar oynanmaya da teşvik ediyor.

Bitirdikten sonra açılan daha zor bir mod kaynak yönetimi ve savaş becerilerini gerçekten test ediyor.Oyunun temposu son bölümlerinde oldukça hızlanıyor.

Leon’un bölümleri Grace’den daha uzun gibi ama bunun en büyük nedenlerinden biri sonlara doğru Racoon City’de bir oraya bir buraya koşturmadan kaynaklanıyor.

Ellilerine dayanmış Leon’un ise eskisinden daha hareketli ve diri görünmesi ise ilginç Bu arada hikâye daha fazla genişletilebilirmiş hissi de bırakıyor.Resident Evil Requiem cesur bir yapım.

Raccoon City’ye dönüş fikri büyük bir risk ama Capcom bu fikri sadece nostalji üzerine kurmamış.

Grace ve Leon arasındaki oynanış farkı oyuna çeşitlilik katıyor.

Ancak bazı anlarda oyun klasik survival horror ile aksiyon arasında karar veremiyor gibi hissediliyor.

Görsel kalite oldukça etkileyici.

Atmosfer güçlü.

Oynanış ise genel olarak başarılı.Belki biraz daha uzun olabilirdi ve ekstra bir mod oyuna iyi gelebilirdi.

Ama buna rağmen Resident Evil Requiem serinin önemli ve akılda kalıcı oyunlarından biri olmayı başarıyor.

Raccoon City hâlâ hikâye anlatabilecek bir yer.

Ve görünen o ki bu şehir bizi daha uzun süre rahat bırakmayacak. 95 Yayıncı: CapcomGeliştirici: CapcomTür: Korku, aksiyon, maceraPlatform: Xbox Series S/X, PC, PS 5, Switch 2 Web: www.residentevil.com/requiem/en-us/