Haber Detayı
Tarihi eserler zenginlerin prestij kaynağı oldu! Mirasımız müzayede masasında
Fatih Sultan Mehmet’e ait nadir bir madalyon Dubai’de, Osman Hamdi Bey’in ‘Cami Kapısında’ tablosu ise Londra’da müzayedeye çıkacak. Tarihi eserlerin kamuya ait müzeler yerine uluslararası piyasalarda alınıp satılması, kültürel hafızanın nasıl metalaştığını yeniden gündeme taşıdı.
Türkiye’nin kültürel ve tarihi mirasını oluşturan nadide eserler, uluslararası müzayede evlerinin kataloglarında art arda vitrine çıkmaya devam ediyor. 25 Mart’ta Londra’daki Bonhams Müzayede Evi’nde, Osman Hamdi Bey’in 1895 yılında doğrudan kendisinden satın alınan ve ilk kez açık artırmaya çıkacak olan “Cami Kapısında” adlı tablosu, 2-3 milyon sterlin arasında bir değerle satışa sunulacak.
Bursa’daki Muradiye Camisi’nin ana giriş kapısının tasvir edildiği ve ressamın kendisini üç farklı figür olarak resmettiği eser, 19. yüzyıl Osmanlı sanatının önemli örneklerinden biri sayılıyor.
Eş zamanlı olarak Dubai merkezli Arthill tarafından düzenlenecek uluslararası müzayedenin öne çıkan parçalarından biri de Fatih Sultan Mehmet’in 1481 tarihli madalyonu.
Napoli Kralı Ferdinand tarafından İstanbul’a gönderilen Rönesans sanatçısı Constanzo da Ferrara imzalı eser; bronzdan ilk döküm olması ve ön yüzündeki altın vermeyi ile bilinen tek örnek.
Benzer bir madalyon, 2022 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından satın alınmıştı.
NİZAMNAMEYİ YAZAN İSMİN ESERİ LONDRA’DA Osman Hamdi Bey’in tablosunun Londra’da müzayedeye çıkması, sanat tarihi açısından önemli bir tezat oluşturdu. 1881’de İstanbul Arkeoloji Müzeleri’nin müdürlüğüne getirilen ve Türk müzeciliğinin temelini atan Osman Hamdi Bey, 1884’te yürürlüğe giren “Asar-ı Atika Nizamnamesi” ile tarihi eserlerin yurt dışına çıkarılmasını kesin olarak yasaklamıştı.
Topraklarının kültürel hafızasını korumaya ömrünü adayan aydının bu önemli tablosu, bugün uluslararası sanat piyasasında şahsi bir koleksiyona devredilecek.
KÜLTÜREL HAFIZANIN METALAŞMASI Sanat piyasasının mevcut işleyişi, tarihi varlıkların kamuya ait olması gerektiği gerçeğini geri plana itti.
Toplumun ortak hafızasını, geçmişini ve estetik birikimini yansıtan bu eserlerin müzelerde sergilenip araştırmacılara ve halka açılması gerekirken; özel koleksiyonlarda birer prestij nesnesine dönüştürülmesi uzun süredir tartışılıyor.
Kamuya mal olmuş eserlerin kişisel servet haline getirilmesi tepkilere neden oluyor.
