Ah şu Nejat'ın mikro otobiyografik halleri!

Ah şu Nejat'ın mikro otobiyografik halleri!

Yazar: Ah ah!

Şu "Nejat'ın talihsiz hareketleri" konulu esprim bana öğrencilik yıllarımdaki Nejat adlı sınıf arkadaşımı hatırlattı..

Sen nasıl bir insandın ya Nejat?

Onun adını sınıfta " Solcu Nejat" koymuştuk, hangi üniversitede bir eylemci harakat olsa bizim Nejat orada ön saflarda olurdu.

Nejat'ın "sol" ile ilişkisi bir kaç adet Marks ve Lenin hakkındaki özetleri içeren ince kitaplardaki sloganları ezberleme düzeyindeydi.

Nedense onun için vatan, millet ve Türkiye'nin bağımsızlığı bir şey ifade etmezdi; Belki de, Marks'ın bizatihi 'Türkiye'nin bağımsızlığı' hakkında sloganvari bir deyişi olmadığındandır kim bilir?

Çizer: Hocam öyle ya da böyle çocuğun hakkını yemeyin, üniversite eylemleri için böyle gençlere çok ihtiyaç var!

Kantin ve yemekhane fiyatlarını kafalarına göre kar amaçlı artıran okul idareleri o zaman da çok zalimceydi, siz de yaşadınız?

Yazar: Tamam o konuda haklısın amma ve lakin konu başka..

Bizim Nejat'taki bu "solculuk" payesi ona yakışıklı bir hava veriyordu peki ama, bu onun işçi ve memur eylemlerine gitmesine neden engel oluyordu onu anlayamıyorduk?

Çizer: Hem dersler hem üniversite eylemleri zaman alıyordur.

Hangi birine yetişsin hocam?

Dünyayı o mu kurtaracak sanki.

Fazla da üstüne gitmemek lazımmış, fakat gidilmiş galiba :) Yazar: Neyse " Nejat'ın mikro otobiyografik" hikayesinin bana temas eden hazin sonunu bağlayıp okurları da sıkmayalım; Bendeniz son sınıftan projeye kalınca, ders zorunluluğundan yırtıp reklamcık acanslarında grafiker olarak çalışıp elime geçen parayla "ortak ev arkadaşı yapıp eve çıkayım" dedim.

Nejat'ın okulla pek bir alakası yoktu, askerlikten yırtmak için takıldığı belliydi.

Zaten yaşı da bizlerden epey büyükmüş.

Az daha kassa, 'askerlik yapamaz' yaşına gelecekmiş! "Miş" diyorum; çünki Nejat " Ben seninle ortak eve çıkarım" dediğinde az buçuk bana açılıvermişti, o zaman öğrenmiştim...Layt solculuğunu nasıl kullanışlı hale getirdiğini adım adım gözlemleme şansım olmuştu..

Ön yargı yapmadan teklifini kabul ettim çünki başka seçeneğim yoktu.

Grafikerlikten kazandığım paranın limiti tek başıma ev tutturmuyordu.

Çizer: Ev ortamınızı hayal edebiliyorum Hocam!:D Nejat'ın kocaman solcu pankartları yazıp boyayarak salondaki hummalı çalışmaları falan?

Yazar: Keşke öyle olsaymış!

Nejat aylarca üniversite eylemlerinden kız araklayıp getiriyor.

Evde ne varsa yiyip içiyorlar..

Kızlar bunun kofti solcu olduğunu anlayınca da basıp gidiyorlar..

Aylar geçiyor Bizim solcu Nejat beş kuruş kiraya dstek atmıyor, atmadığı gibi evin dibini de silip süpürüyor!

Ben iş yerlerinden avans borç harç ev sahibini idare etmeye çalışıp duruyorum..

Çizer: Hocam aylarca idare etmeniz?

Siz de pek şeymişsiniz yani, söyleyin gitsin başının çaresine baksın adam..

Yazar: Şimdi tabii bugünden 35 sene öncelere bakıp akıl vermek çok kolay olur, sabahlara kadar deli gibi proje yetiştimeye çalışp sabah reklamcık acansına gidince yeni ev arkadaşı bulamıyordum.

İnsan garip bir sarmala da girince Solcu Nejat'tan kurtulamıyordu haliyle..

En ufak bir toylukla konu açsam " Paylaşımcısız Faşist! "olmakla tehdit edilebilirdim..

O yaşlarda aradaki 5 yaş çok yaş demekti!

Çizer: Eeee, hocam sonunda ne oldu?

Yazar: Her sıkışana yetişen Hızır Aleyhisselam, bana da bi can simidi attı sağ olsun.

Bir gün Solcu Nejat'ın evlenme vaadiyle oyalayp durduğu (şimdi adını vermeyeyim ayıp olur, Zeynep diyelim:) kız bir akşam kapıya geldi Nejat'ı sordu. é bir haftadır eve uğramıyor valla" dedim.

Ağzı yüzü ağlamaklı, içeri buyur ettim koltuğa benzeyen şeyin yanına mahzun bir şekilde ilişiverdi..

Koskoca tıp fakültesinde uzmanlık yapan dr.

Zeynep gitmiş, buzdolabında aylarca unutulan zavallı yarım büzük limon salondaydı sanki.

Neyse kızcağız çayını içip, sümüğünü sile, sile gitti garip.

Söylemeyi unuttum; alt katta bize daireyi ayarlayan Nejat'ın memleketlisi bir abi vardı ; onu aramış Nejat, Londra'dan!!!

Meğer bizim 'solcu' sessiz sedasız 2 aydır pılısını pırtısını hazırlamış, İngiltere konsolosluğunu da yıldırıp kandırıp vizeyi halletmiş, bana vermediği paralarla da uçak bileti, kalacak yer filan hepsini halledip tüymüş!!

Kıza da bir şey söylememiş..

Çizer: Vay hocam vay!

İşlere bak, aradan 35 yıl geçmiş..

Adam şimdi 60 'larında, olgunlaşmış ve geçmişiyle hesaplaşıp helallik yapmıştır diye düşünüyorum?

Yazar: Boşver canım Çizerim, bir halt olmadı senin anlayacağın.

Vatan, bayrak, ülke sevgisi önemli.

Eleman ait olduğu emperyalist ülkenin 2. sınıf vatandaşı olarak bana taktığı borçların üzerine sere serpe yattığıyla kaldı.

Ülkemiz bir şey kaybetmedi yani :)